Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ

Αν θέλετε να παρακολουθήσετε τις παρουσιάσεις του βιβλίου μου  σε Αθήνα και Πειραιά , πατήστε ΕΔΩ και ΕΔΩ.
ΤΙΤΛΟΣ : «COMICoΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
1909 – 1949»
από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.


ΘΕΜΑ: Η εξιστόρηση ( με τη χρήση κόμικς) των σημαντικότερων γεγονότων  της περιόδου 1909 (κίνημα Στρατιωτικού Συνδέσμου – έλευση Βενιζέλου) – 1949 ( τέλος εμφυλίου)  της ελληνικής ιστορίας, μιας περιόδου ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας και κομβικής.
Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Αν δεν το έχουν άμεσα διαθέσιμο, μπορείτε να το παραγγείλετε. Η τιμή κυμαίνεται από 7 (π.χ. με παραγγελία στο PUBLIC) - 10 ευρώ.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2019

Να ενημερώσω όσους πρόκειται να αγοράσουν βιβλία ότι τεραστια ποικιλία και πολύ καλές τιμές έχουν τα βιβλιοπωλεία : Πολιτεία (Ακαδημίας και Ασκληπιού) και Πρωτοπορία (Γραβιάς και Εμ. Μπενακη) στο κέντρο της Αθήνας.
Καλές γιορτές μ' ένα βιβλίο.

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 10


Ελληνική επανάσταση και Ευρώπη
Ελληνική επανάσταση και ευρωπαϊκή διπλωματία (1821-1830)
Η αρνητική διεθνής συγκυρία:
·      Στόχος των ευρωπαϊκών δυνάμεων ήταν η διαμόρφωση μιας ισορροπίας δυνάμεων, ενός status quo, που θα απέτρεπε στο μέλλον τις συγκρούσεις.
·      Η Ευρώπη βίωνε την Παλινόρθωση.
·      Η ελληνική επανάσταση ήταν μια συνιστώσα του ανατολικού ζητήματος.
Οι διπλωματικές εξελίξεις κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης (1821-1830:
·      1821-1822: καταδίκη της ελληνικής επανάστασης από τον τσάρο και επικράτηση του δόγματος της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
·      1823: στροφή στην ευρωπαϊκή διπλωματία από τον Άγγλο υπουργό Εξωτερικών Τζόρτζ Κάνιγκ, που αναγνώρισε τους Έλληνες ως εμπόλεμη δύναμη.
·      1824: αντίδραση της Ρωσίας με την πρόταση του σχεδίου των τριών τμημάτων, το οποίο απορρίφθηκε και από το σουλτάνο και από τους Έλληνες.
·      1824-1825: σύναψη από τους επαναστάτες δύο δανείων με αγγλικές τράπεζες.
·      1825: υπογραφή από τους Έλληνες της πράξης προστασίας από τους Άγγλους.
·      1826: απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων να λύσουν το ελληνικό ζήτημα.
·      1827: υπογραφή από Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία της ιουλιανής συνθήκης του Λονδίνου και ένοπλη επέμβασή τους, στη ναυμαχία του Ναβαρίνου, όπου οι στόλοι των τριών Δυνάμεων σύντριψαν τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο.
·      1828-1829: ήττα του σουλτάνου στο ρωσοτουρκικό πόλεμο.
·      1829: απόδοχή από τον σουλτάνο των αποφάσεων των Δυνάμεων με τη συνθήκη της Αδριανούπολης.
·      1830: υπογραφή της συνθήκης του Λονδίνου, με την οποία οι Δυνάμεις αποφάσισαν την ίδρυση ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και επέλεξαν ως ηγεμόνα του τον Λεοπόλδο του Σαξ-Κόμπουργκ, αλλά ο ίδιος δεν αποδέχτηκε την εκλογή του. Σύνορα : Σπερχειός - Αχελώος
Το κίνημα του φιλελληνισμού
Ορισμός:
Ο φιλελληνισμός ήταν ένα κίνημα συμπαράστασης στους Έλληνες και στρεφόταν εναντίον τόσο της οθωμανικής απολυταρχίας, όσο και της Ιερής συμμαχίας.
Αιτίες ανάπτυξης του φιλελληνισμού:
·      ο φιλελευθερισμός και ο ριζοσπαστισμός της γαλλική επανάστασης,
·      ο θαυμασμός των Ευρωπαίων για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό,
·      ο αποτροπιασμός για τις βιαιότητες των Τούρκων,
·      η συγκίνηση από τις ελληνικές επιτυχίες.
Η προσφορά του φιλελληνισμού:
·      οικονομική ενίσχυση,
·      ηθική συμπαράσταση,

·      προσωπική συμμετοχή φιλελλήνων στον Αγώνα.

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 9

ΕΝΟΤΗΤΑ 9
Πρώτες προσπάθειες των επαναστατημένων Ελλήνων για συγκρότηση κράτους
Μορφές πολιτικής οργάνωσης με τοπικό χαρακτήρα
Η πολιτική οργάνωση ήταν αναγκαία:
·      για τον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων,
·      για την οργάνωση των περιοχών που απελευθερώνονταν,
·      για τη διαχείριση των «εθνικών γαιών» ή «εθνικών κτημάτων».
Οι τοπικοί οργανισμοί:
Οι τοπικοί οργανισμοί ήταν ένα είδος τοπικών κυβερνήσεων, που ελέγχονταν κυρίως από τους προεστούς, τους Φαναριώτες και τους ιεράρχες.
Οι πιο σημαντικοί τοπικοί οργανισμοί ήταν:
·      Η Πελοποννησιακή Γερουσία / προεστοί.
·      Η Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος / Αλ. Μαυροκορδάτος.
·      Ο Άρειος Πάγος / ανατολική Στερεά / Θ. Νέγρης.
Οι πολιτικές διαμάχες:
Στο πλαίσιο του αγώνα για τη διαχείριση της εξουσίας αναπτύχθηκαν δύο κοινωνικοπολιτικές ομάδες: Α. οι οπλαρχηγοί και οι Φιλικοί
                                              Β. οι προεστοί, οι αρχιερείς και οι Φαναριώτες
Η Α΄ Εθνοσυνέλευση
Επίδαυρος /  Δεκέμβριος του 1821 -  Ιανουάριος του 1822:
·      Διακήρυξε ότι η επανάσταση ήταν εθνική και όχι κοινωνικοανατρεπτική.
·      Όρισε ως διοίκηση της επανάστασης δύο σώματα:
α) το Εκτελεστικό (πενταμελής κυβέρνηση με πρόεδρο τον Αλ. Μαυροκορδάτο).
β) το Βουλευτικό (είχε 70 μέλη και πρόεδρο τον Δ. Υψηλάντη).
·      Ψήφισε το πρώτο ελληνικό σύνταγμα, το σύνταγμα της Επιδαύρου.
Το σύνταγμα της Επιδαύρου:
·      Ήταν έντονα επηρεασμένο από τα συντάγματα της γαλλικής επανάστασης.
·      Διακήρυττε την ελληνική ανεξαρτησία
·      Θέσπιζε ως πολίτευμα την αβασίλευτη δημοκρατία.
Η Β’ Εθνοσυνέλευση
Άστρος της Κυνουρίας / Μάρτιος - Απρίλιος του 1823:
·           Ενέκρινε μια τροποποιημένη εκδοχή του συντάγματος της Επιδαύρου.
·           Κατάργησε όλους τους τοπικούς οργανισμούς.
·           Κατάργησε το αξίωμα του αρχιστράτηγου (το έφερε ο Θ. Κολοκοτρώνης).
·           Όρισε πρόεδρος του εκτελεστικού τον Μαυρομιχάλη και του Βουλευτικού τον Μαυροκορδάτο.
Ο εμφύλιος πόλεμος
Οι αιτίες της εμφύλιας διαμάχης:
·           Οι αντιθέσεις ανάμεσα στους Έλληνες για τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας (πρόκριτοι, ιεράρχες, Φαναριώτες – οπλαρχηγοί, Φιλικοί).
·           Οι τοπικιστικές αντιθέσεις
·           Οι διαφωνίες για τη διαχείριση των χρημάτων από το δάνειο που είχε συναφθεί στην Αγγλία
·           Οι προσωπικές αντιπαλότητες και φιλοδοξίες
Πρώτη φάση του εμφυλίου πολέμου (φθινόπωρο 1823 – καλοκαίρι 1824):
Συγκρούστηκαν δύο παρατάξεις με επικεφαλής το Θ. Κολοκοτρώνη (αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού) και τον Αλ. Μαυροκορδάτο (πρόεδρος του Βουλευτικού) à Οι πιο ισχυροί πρόκριτοι της Πελοποννήσου και της Ύδρας υποστήριξαν τον Μαυροκορδάτο και ο Κολοκοτρώνης υποχώρησε.
Δεύτερη φάση του εμφυλίου πολέμου (Ιούλιος 1824 – Ιανουάριος 1825):
Ο Μαυροκορδάτος και οι Υδραίοι συμμάχησαν με τον Ι. Κωλέττη που επηρέαζε  οπλαρχηγούς της Στερεάς Ελλάδας και απέκλεισαν τους Πελοποννήσιους από την εξουσία à Τους ανάγκασαν να συνθηκολογήσουν και φυλάκισαν τον Κολοκοτρώνη και τον Ανδρούτσο.
Η Γ’ Εθνοσυνέλευση:
Τροιζήνα  / Άνοιξη του 1827:
·           Εξέλεξε Κυβερνήτη της Ελλάδας για επτά χρόνια τον Ι. Καποδίστρια.
·           Ψήφισε το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας, το οποίο διαπνεόταν από φιλελεύθερες αντιλήψεις και ήταν το πιο δημοκρατικό σύνταγμα της εποχής του.


Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 8

ΕΝΟΤΗΤΑ 8
Η εξέλιξη της ελληνικής επανάστασης (1821-1827)
Η ευνοϊκή συγκυρία
·      Οι ελληνικοί πληθυσμοί ήταν πυκνότεροι.
·      Η παρουσία οθωμανικού στρατού (απασχολημένος με Αλή πασά) ήταν περιορισμένη .
·      Υπήρχαν πολλοί Φιλικοί που προετοίμαζαν κι ανέμεναν τον ξεσηκωμό.
·      Υπήρχαν ένοπλα σώματα Ελλήνων (κλέφτες).
·      Υπήρχαν ελληνικά εμπορικά σκάφη εφοδιασμένα με κανόνια.
·      Υπήρχαν πολλοί Έλληνες που διέθεταν σημαντική πολεμική εμπειρία(πειρατές, Αγγλικός στρατός).
·      Το ορεινό έδαφος (Στερεά, Πελοπόννησος) διευκόλυνε τον κλεφτοπόλεμο.
Επαναστατικές εστίες
Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, Αιγαίο, Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, Κύπρος και Μ. Ασία.
Η καταστολή της επανάστασης ήταν άμεση:
·      σε περιοχές που ήταν πεδινές,
·      σε περιοχές όπου ήταν εύκολο να φτάσει ο οθωμανικός στρατός.
Η επανάσταση εδραιώθηκε σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα και νησιά του Αιγαίου.
Οι πρωταγωνιστές
Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος, Μπότσαρης, Κανάρης, Μιαούλης,  Μπουμπουλίνα και Μαυρογένους.
Η φάση των επιτυχιών (1821-1824)
Ελληνικές επιτυχίες:
·      Ο περιορισμός των Τούρκων στα τοπικά φρούρια και η κατάληψη σημαντικών πόλεων της Πελοποννήσου.
·      Η παρεμπόδιση τουρκικών στρατευμάτων σε διάφορα σημεία της Στερεάς Ελλάδας από οπλαρχηγούς, όπως ο Ανδρούτσος και ο Αθ. Διάκος.
·      Η άλωση της Τριπολιτσάς με επικεφαλής τον Θ. Κολοκοτρώνη.
·      Η παρεμπόδιση του τουρκικού στόλου από τις ελληνικές δυνάμεις.
Οι αντιδράσεις των Τούρκων:
·      Τα αντίποινα σε βάρος αμάχων σε Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Θράκη κ.ά..
·      Ο απαγχονισμός του πατριάρχη Γρηγόριος Ε΄.
·      Η κατάληψη της Χίου και η σφαγή του ελληνικού πληθυσμού της.
·      Η συμμαχία του σουλτάνου με τον ηγεμόνα της Αιγύπτου Μοχάμετ Άλι.
·      Η καταστολή της επανάστασης στην Κρήτη.
·      Η καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών.
Η φάση της κάμψης (1825-1827)
·      Αποβίβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.
·      Ανακατάληψη μεγάλου μέρους της Πελοποννήσου.
·      Εκδήλωση εμφυλίου πολέμου μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών.
·      Η πολιορκία και η ηρωική έξοδος στο Μεσολόγγι.
·      Ο θάνατος του Γ. Καραϊσκάκη.

Η αρχή της λύσης : 6 Ιουλίου 1827 στη διάσκεψη του Λονδίνου οι 3 δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία αποφασίζουν (για δικούς τους λόγους) αποφασιστική παρέμβαση υπέρ του ελληνικού ζητήματος.

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 7

ΕΝΟΤΗΤΑ 7
Η Φιλική Εταιρεία και η κήρυξη της ελληνικής επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες
Η ίδρυση και η ανάπτυξη της Φιλικής Εταιρείας

Η Φιλική Εταιρεία ήταν μια μυστική οργάνωση που σκοπό είχε να προετοιμάσει την επανάσταση των Ελλήνων. Δημιουργήθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας το 1814 με πρωτεργάτες τους Ν. Σκουφά, Αθ. Τσακάλωφ, Εμμ. Ξάνθο, Π. Αναγνωστόπουλο.

Οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε:
·      Η διασπορά του ελληνισμού σε μεγάλο γεωγραφικό χώρο.
·      Η ανάγκη διατήρησης μεγάλης μυστικότητας.
·      Η υπερνίκηση των δισταγμών των Ελλήνων. 
·      Η κινητοποίηση ανθρώπων διαφορετικών κοινωνικών ομάδων.
Οι ευνοϊκές προϋποθέσεις για το έργο της:
·      Τα εσωτερικά προβλήματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
·      Η διάδοση των ιδεών της γαλλικής επανάστασης μεταξύ των Ελλήνων.
·      Η ωρίμανση του αιτήματος για τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
Στοιχεία  οργάνωσής της:
·      Δοκιμασία.
·      Ένταξη και όρκος πίστης.
·      Προβλεπόμενη τιμωρία για τους παραβάτες ο θάνατος.
·      Χρήση ψευδώνυμων και επικοινωνία με κρυπτογραφικό αλφάβητο.
Η ηγεσία της:
Παρέμενε μυστική και ανατέθηκε στον Αλέξανδρο Υψηλάντη, αξιωματικό του ρωσικού στρατού, ο οποίος ανακηρύχθηκε Γενικός Επίτροπος της Αόρατης Αρχής. Ο Ι. Καποδίστριας αρνήθηκε.
Η κήρυξη της ελληνικής επανάστασης στις Ηγεμονίες
Λόγοι για τους οποίους η επανάσταση ξεκίνησε από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες:
·      Δεν υπήρχε εκεί οθωμανικός στρατός.
·      Η περιοχή ήταν κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία.
·      Θα μπορούσαν να βοηθήσουν την επανάσταση διάφοροι Βαλκάνιοι ηγέτες.
Η έναρξη της επανάστασης:
Ο Υψηλάντης κήρυξε την επανάσταση στο Ιάσιο της Βλαχίας στις 24 Φεβρ. 1821.
Τα προβλήματα που αντιμετώπισε το κίνημα του Υψηλάντη:
·      Οι πλούσιοι Έλληνες των Ηγεμονιών δεν βοήθησαν.
·      Ο Τσάρος αποκήρυξε την επανάσταση αλλά δεν έστειλε στρατό να την καταπνίξει.
·      Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ αναγκάστηκε να αφορίσει τους επαναστάτες.
·      Ο τοπικός ηγέτης Βλαντιμηρέσκου θεωρήθηκε προδότης και εκτελέστηκε.
Το τέλος της επανάστασης στις Ηγεμονίες:
Μετά την ήττα στο Δραγατσάνι ο Υψηλάντης συνελήφθη στην Αυστρία, και η επανάσταση απέτυχε. 

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 5

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΔΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΕΝΟΤΗΤΑ 5
Ο ελληνισμός από τα μέσα του 18ου αι. έως τις αρχές του 19ου αι.
Οικονομικοί  και κοινωνικοί μετασχηματισμοί
Συγκυρίες που ευνόησαν τους Έλληνες πλοιοκτήτες:
·      Η ρωσοτουρκική συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774), που επέτρεπε την ελεύθερη κίνηση των πλοίων με ρωσική σημαία στα Στενά.
·      Οι ναπολεόντειοι πόλεμοι (1797-1815),που είχαν ως συνέπεια την περιορισμένη παρουσία αγγλικών και γαλλικών πλοίων στη Μεσόγειο.

Αποτελέσματα της ευνοϊκής συγκυρίας για τους Έλληνες:
·      Οι Έλληνες έλεγξαν σημαντικό μέρος του εμπορίου.
·      Ελληνικές πόλεις αναπτύχθηκαν σε σημαντικά εμπορικά κέντρα.
·      Ενισχύθηκαν οι ελληνικές παροικίες.
Η στάση της εκκλησίας απέναντι στην επανάσταση:
  • Η ορθόδοξη εκκλησία εναντιωνόταν στις ιδέες του διαφωτισμού.
  • Ορισμένοι, όμως, κληρικοί υιοθέτησαν τις διαφωτιστικές αντιλήψεις.

Οι Φαναριώτες

·      Ήταν Έλληνες από αρχοντικές οικογένειες που κατοικούσαν στο Φανάρι.
·      Ήταν μορφωμένοι και καταλάμβαναν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση.
·      Τον 18ο αι. διορίζονταν ηγεμόνες στις αυτόνομες παραδουνάβιες ηγεμονίες.

Οι προεστοί

·      Διοικούσαν τις ελληνορθόδοξες κοινότητες και συγκέντρωναν τους φόρους.
·      Είχαν μεγάλη πολιτική επιρροή στους τοπικούς Τούρκους αξιωματούχους.

Οι έμποροι και οι καραβοκύρηδες

·      Βελτίωναν την οικονομική τους κατάσταση.
·      Ενδιαφέρονταν για τη διάδοση των νεoτερικών ιδεών.

Οι κλέφτες

·      Ήταν αγρότες που κατέφευγαν στα βουνά.
·       Επιδίδονταν αδιακρίτως στη ληστεία.
·      Οι αγροτικοί πληθυσμοί συχνά τους υποστήριζαν από θαυμασμό ή φόβο.
·      Υμνήθηκαν στα δημοτικά τραγούδια ως πρότυπα ανυπότακτης στάσης.

Οι αρματολοί

·      Ήταν ένοπλα σώματα οργανωμένα από την οθωμανική διοίκηση για την τήρηση της τάξης.

Οι αγρότες

·      Ξεπερνούσαν το 80 % του πληθυσμού.
·      Καλλιεργούσαν κρατικά ή ιδιωτικά κτήματα που ανήκαν σε Τούρκους.
·      Η ζωή τους ήταν δύσκολη.

Οι απασχολούμενοι στο εμπόριο και τη ναυτιλία

·      Αυξάνονταν με τη συνεχή ανάπτυξη της ναυτιλίας και του εμπορίου.
Κινήματα εναντίον της οθωμανικής κυριαρχίας
·      Το 1770 οργανώθηκε με ρωσική υποκίνηση επανάσταση, τα λεγόμενα «ορλοφικά», στην Πελοπόννησο.
·      Ο Λάμπρος Κατσώνης, απεσταλμένος και αυτός της Ρωσίας, προσπάθησε να οδηγήσει σε εξέγερση τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου.
·      Οι Σουλιώτες συγκρούστηκαν με τον Αλή πασά των Ιωαννίνων από το 1789   έως το 1804.                                             
Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός
Ορισμός του Νεοελληνικού Διαφωτισμού:
Ο νεοελληνικός διαφωτισμός ήταν ένα πνευματικό – ιδεολογικό κίνημα που επιδίωκε τη διάδοση των διαφωτιστικών ιδεών μεταξύ των Ελλήνων με σκοπό την ιδεολογική προετοιμασία για τον αγώνα της ελευθερίας. Το κίνημα διαμορφώθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα και αναπτύχθηκε αρχικά στις παροικίες και σε ορισμένα μεγάλα εμπορικά κέντρα του ελληνισμού (Σμύρνη, Γιάννενα, Χίος).
Κύριες ιδέες των Ελλήνων διαφωτιστών:
·      Συνέδεσαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό με τον αγώνα για ελευθερία.
·      Θεωρούσαν ότι η εκπαίδευση πρέπει να θεμελιωθεί στις φυσικές επιστήμες και να γίνεται στη λαϊκή γλώσσα.
Η αντίδραση των συντηρητικών λογίων στις ιδέες του διαφωτισμού:
·      Απέρριπταν τις διαφωτιστικές ιδέες.
·      Συνέδεαν την εκπαίδευση με τη θρησκευτική παράδοση και την αρχαΐζουσα γλώσσα.
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του νεοελληνικού διαφωτισμού:
Ο Ρήγας Φερραίος:
·      Πρότεινε τη δημιουργία μιας Ελληνικής Δημοκρατίας που θα αντικαθιστούσε την οθωμανική αυτοκρατορία.
·      Το έργο του Νέα Πολιτική Διοίκηση ήταν έντονα επηρεασμένο από τις ιδέες της γαλλικής επανάστασης και ειδικά από τη ριζοσπαστική της φάση.
·      Πλήρωσε με τη ζωή του το όραμά του.
Ο Αδαμάντιος Κοραής:
·      Θεωρούσε ότι οι Έλληνες, για να κερδίσουν την ελευθερία τους, θα έπρεπε πρώτα να μορφωθούν.
·      Στη γλώσσα ακολούθησε τη λεγόμενη «μέση» οδό: μια ελληνική που δε θα ήταν ούτε αρχαΐζουσα ούτε δημοτική.

Άλλοι σημαντικοί διαφωτιστές ήταν: Ο Ανώνυμος συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας, ο Ι. Μοισιόδακας, ο Δ. Καταρτζής, ο Κ. Κούμας και ο Θ. Καΐρης.

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 11



                Τα επαναστατικά κύματα του 1830 και του 1848 στην Ευρώπη
Οι επαναστάσεις του 1830
Η επανάσταση στη Γαλλία:
Εκδηλώθηκε από τη μεγαλοαστική τάξη και τα λαϊκά στρώματα εναντίον του βασιλιά Καρόλου Ι’, αλλά τη λύση επέβαλαν οι φιλελεύθεροι αστοί, οι οποίοι ευνόησαν την άνοδο στο θρόνο ενός μετριοπαθούς βασιλιά, του Λουδοβίκου-Φιλίππου.
Η επανάσταση στο Βέλγιο:
Οδήγησε στην ίδρυση ανεξάρτητου βελγικού κράτους το 1830.
Η επανάσταση στην Πολωνία:
Είχε εθνικό χαρακτήρα με κύριο αίτημα την ανεξαρτησία από τη Ρωσία, αλλά απέτυχε, εξαιτίας α) της επέμβασης ισχυρών ρωσικών δυνάμεων και β) των διαφωνιών μεταξύ των επαναστατών.
Οι επαναστάσεις του 1848
Αίτια:
·      Οικονομικά - κοινωνικά: πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων.
·      Εθνικά: ανάδυση εθνικών ιδεών.
·      Πολιτικά: ενίσχυση των ανατρεπτικών δυνάμεων.
Η επανάσταση στη Γαλλία:
Οδήγησε αρχικά στο σχηματισμό δημοκρατικής κυβέρνησης, η οποία παραχώρησε πολιτικά δικαιώματα σε όλους τους άνδρες και πήρε μέτρα οικονομικής ανακούφισης των λαϊκών τάξεων, αλλά στη συνέχεια τα μέτρα αυτά αναιρέθηκαν.
Η επανάσταση στην Αυστρία:
Προκάλεσε αρχικά τη φυγή του αυταρχικού πρωθυπουργού Μέτερνιχ και του αυτοκράτορα Φερδινάνδου, αλλά στην εξέλιξή της καταπνίγηκε.
Η επανάσταση στην Ουγγαρία:
Οι επαναστάτες με επικεφαλής τον Κόσουτ κήρυξαν την ανεξαρτησία της Ουγγαρίας και σχημάτισαν κυβέρνηση, αλλά τελικά και αυτή η επανάσταση καταπνίγηκε.
Η επανάσταση στην Πρωσία:
Ανέδειξε δύο ρεύματα, εκ των οποίων το ένα υποστήριζε τη δημιουργία μιας Μεγάλης Γερμανίας με τη συμμετοχή και της Αυστρίας και το άλλο  μιας Μικρής Γερμανίας υπό την καθοδήγηση της Πρωσίας.
 Αποτίμηση των κινημάτων του 1848
Τα επαναστατικά κινήματα του 1848, που ονομάστηκαν η άνοιξη των λαών:
·      επηρέασαν σημαντικά το πολιτικό σκηνικό,
·      ευνόησαν τη μεγαλοαστική τάξη,
·      συνέβαλαν στην ανάδυση τα εθνικών αιτημάτων πολλών λαών.
·      μετατόπισαν το μέτωπο κοινωνικής αντιπαράθεσης από την αντιπαράθεση ευγενών - αστών στη σύγκρουση μεταξύ αστών και εργατών.


Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

ΕΝΟΤΗΤΑ 6


                                                          
              Τα επαναστατικά κινήματα των ετών 1820-1821 στην Ευρώπη
Οι ευρωπαϊκοί λαοί αμφισβήτησαν τις αποφάσεις του συνεδρίου της Βιέννης (1815) διατυπώνοντας πολιτικές και εθνικές διεκδικήσεις.
Πολιτικές διεκδικήσεις
·      Σύνταγμα
·      Κοινοβουλευτικοί θεσμοί
·      Αναγνώριση ατομικών ελευθεριών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Σχηματίστηκαν τρία πολιτικά ρεύματα:
·      Οι μετριοπαθείς φιλελεύθεροι (μεγαλοαστοί, φιλελεύθεροι ευγενείς): ήθελαν συνταγματική μοναρχία με εκλογικό δικαίωμα εξαρτημένο από την περιουσία.
·      Οι ριζοσπάστες δημοκρατικοί (μικροαστοί, διανοούμενοι): ήθελαν αβασίλευτη δημοκρατία με πολιτικά δικαιώματα για όλους.
·      Οι σοσιαλιστές (διανοούμενοι, εργάτες): ήθελαν κοινωνική και πολιτική ισότητα.
Εθνικές διεκδικήσεις
Η συνειδητοποίηση της ιδέας του έθνους είχε ως αποτέλεσμα εθνικές διεκδικήσεις, καθώς πληθυσμοί με εθνική συνείδηση δεν διέθεταν κράτος, επειδή:
·      ζούσαν σε μεγάλες πολυεθνικές αυτοκρατορίες (Αυστριακή, Οθωμανική).
·      ζούσαν διάσπαρτοι σε διάφορα κράτη (γερμανικό, ιταλικό, πολωνικό έθνος).
Αρχή των εθνοτήτων = η επιδίωξη να συγκεντρωθούν όλοι οι ομοεθνείς σε ένα κράτος ( έθνος = κράτος).
Η αρχή των εθνοτήτων πηγάζει από δύο πηγές:
·      τη γαλλική επανάσταση
·      την αντίδραση στη γαλλική κυριαρχία ειδικά στο γερμανικό χώρο.
Κατά τους Γερμανούς φιλοσόφους η έννοια του έθνους βασίζεται σε τρία στοιχεία:
·      την ιστορία
·      τη γλώσσα
·      τη θρησκεία. 
Επαναστατικά κύματα που προκάλεσαν οι πολιτικές και εθνικές διεκδικήσεις:
·      του 1820-1821
·      του 1830
·      του 1848
Οι επαναστάσεις των ετών 1820-1821
·      Η επανάσταση στην Ισπανία (1820).  Αίτημα : σύνταγμα. Ακολούθησε εμφύλιος. Η επανάσταση καταπνίγηκε από γαλλικό στρατό. Ξέσπασαν απελευθερωτικές επαναστάσεις στη Λατινική Αμερική.          
·      Οι επαναστάσεις στην Ιταλία (1820-1821) . Καρμπονάροι. Κατά της Αυστρίας. Διεκδικούν εθνική ελευθερία και σύνταγμα. Καταπνίγηκε από Αυστριακούς.       
·      Η επανάσταση στην Ελλάδα (1821).  Η μόνη που πέτυχε.