ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

Οργή σε Κίνα και Ν.Κορέα

Πολεμική αναγκαιότητα οι «γυναίκες ανακούφισης» λέει ιάπωνας πολιτικός

Τόκιο, Ιαπωνία

Οι δηλώσεις του εθνικιστή δημάρχου της Οσάκα, ο οποίος υποστήριξε ότι το σύστημα των στρατιωτικών πορνείων που εφάρμοζε η Ιαπωνία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο «ήταν μια αναγκαιότητα» προκάλεσαν οργή και αποτροπιασμό προκάλεσαν στην Κίνα και την Νότιο Κορέα και επανέφεραν στην επικαιρότητα ένα από τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι ιαπωνικές δυνάμεις στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Ο οποιοσδήποτε μπορεί να καταλάβει ότι το σύστημα των ‘γυναικών ανακούφισης’ [έτσι αποκαλούνταν ευφημιστικά οι γυναίκες που ωθούνταν καταναγκαστικά στην πορνεία] ήταν απαραίτητο για να παρέχεται ξεκούραση στο πλήθος των ανδρών που διακινδύνευαν τη ζωή τους μέσα σε μια θύελλα από σφαίρες» φέρεται να δήλωσε ο Τόρου Χασιμότο. 

«Την εποχή εκείνη ήταν ένα απαραίτητο σύστημα ώστε να διατηρείται η στρατιωτική πειθαρχία», πρόσθεσε.

Οι ιστορικοί υπολογίζουν ότι τουλάχιστον 200.000 γυναίκες (ενδεχομένως και περισσότερες) υποχρεώθηκαν να γίνουν κλειστούν στα πορνεία του ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1993, η τότε ιαπωνική κυβέρνηση είχε παραδεχτεί ότι ο στρατός είχε υποχρεώσει πολλές γυναίκες να κλειστούν σε στρατιωτικά πορνεία και ζήτησε συγγνώμη για αυτό.

Οργή και καταδίκη

Η Κίνα, όπου οι μνήμες της ιαπωνικής επιθετικότητας παραμένουν βαθιά χαραγμένες, κατήγγειλε τις δηλώσεις.

«Η στρατολόγηση δια της βίας των γυναικών ανακούφισης ήταν ένα σοβαρό έγκλημα του ιαπωνικού μιλιταρισμού την εποχή εκείνη. Πρόκειται για προσβολή στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ένα σοβαρό πρόβλημα που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Χονγκ Λέι, εκφράζοντας την αγανάκτηση του Πεκίνου για τους ιάπωνες πολιτικούς οι οποίοι «προκάλεσαν δημοσίως την ανθρώπινη συνείδηση και την ιστορική δικαιοσύνη».

Ο Λέι επέκρινε και το ότι ο ιάπωνας πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε είχε φωτογραφηθεί δίπλα σε μαχητικό με τον αριθμό 731. Είναι ο αριθμός της διαβόητης Μονάδας 731, στην οποία, κατά τη διάρκεια του πολέμου, γίνονταν αποτρόπαια ιατρικά και βιολογικά πειράματα πάνω σε αμάχους, παρόμοια με αυτά που γίνονταν στα ναζιστικά στρατόπεδα.

«Το πώς η Ιαπωνία αντιμετωπίζει το παρελθόν της, θα καθορίσει το μέλλον της. Οι ασιάτες γείτονές της και η διεθνής κοινότητα περιμένουν να δουν τι επιλογές θα κάνει η Ιαπωνία», κατέληξε.

Σύμφωνα με νοτιοκορεατικά μέσα ενημέρωσης, η Σεούλ κάλεσε επίσης το Τόκιο να ζητήσει συγγνώμη για το σχόλιο του δημάρχου.

Την τελευταία περίοδο, και καθώς οι σχέσεις του Τόκιο με την Κίνα και τη Νότια Κορέα είναι τεταμένες λόγω εδαφικών διεκδικήσεων, η ιαπωνική κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει δηλώσεις που έχουν γίνει για την περίοδο του πολέμου από τα ίδια τα μέλη της, συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού Άμπε. 

Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Γιοσιχίντε Σούγκα απέφυγε πάντως να σχολιάσει ευθέως τις δηλώσεις του Χασιμότο.

«Η στάση της κυβέρνησης, όπως το έχουμε ξαναπεί, είναι ότι λυπόμαστε βαθιά όταν σκεφτόμαστε τα απερίγραπτα δεινά όσων έζησαν την περίοδο του πολέμου», είπε ο Σούγκα, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση του Άμπε έχει την ίδια άποψη για το θέμα των γυναικών αυτών με τις προηγούμενες ιαπωνικές κυβερνήσεις.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι η πρώτη φορά που οι δηλώσεις του λαϊκιστή Τόρου Χασιμότο προκαλούν αντιδράσεις

Ο δήμαρχος της Οσάκα είναι συνιδρυτής του μικρού Κόμματος Ιαπωνικής Παλινόρθωσης, με το οποίο ο Άμπε σχεδιάζει να συνεργαστεί για να προωθήσει τα συντηρητικά πολιτικά σχέδιά του, όπως η αναθεώρηση του μεταπολεμικού ειρηνιστικού συντάγματος.

ΔΕΝ ΤΗ ΓΛΙΤΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...

Βερολίνο, Γερμανία

Ένας 93χρονος, ο οποίος πιστεύεται ότι ήταν φρουρός στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, συνελήφθη στην Γερμανία, ανακοίνωσε τη Δευτέρα η εισαγγελία της Στουτγάρδης.

Πρόκειται για τον Χάνς Λίπσις, ο οποίος συνελήφθη στο Άαλεν, όταν οι εισαγγελείς θεώρησαν ότι υπήρχαν «σημαντικά στοιχεία» για το ότι υπήρξε συνεργός σε ανθρωποκτονία.

«Οι άνδρες του εγκληματολογικού της αστυνομίας της Βάδης-Βυρτεμβέργης, ενεργώντας βάσει εντάλματος που είχε εκδώσει η εισαγγελία της Στουτγάρδης, συνέλαβαν στο σπίτι του έναν 93χρονο πρώην εργαζόμενο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, ο οποίος ήταν μέλος της υπηρεσίας των φρουρών από το φθινόπωρο του 1941 ως το κλείσιμο του στρατοπέδου το 1945, και είναι ύποπτος για συνέργεια σε ανθρωποκτονία» αναφέρει η εισαγγελία σε ανακοίνωσή της.

«Μετά την έρευνα που έγινε στο διαμέρισμά του, παρουσιάστηκε ενώπιον ενός δικαστή για την έκδοση απόφασης όσον αφορά την κράτησή του και το αν θα τεθεί υπό προσωρινή κράτηση» προστίθεται στην ανακοίνωση, στην οποία διευκρινίζεται ότι ετοιμάζεται το κατηγορητήριο σε βάρος του.

Στην φετινή έκθεσή του το Κέντρο Σιμόν Βίζενταλ κατατάσσει τον Λίπσις στην τέταρτη θέση του καταλόγου του με τους πλέον καταζητούμενους εγκληματίες ναζί.

Το κέντρο τον κατηγόρησε ότι συμμετείχε στη μαζική σφαγή και τον διωγμό αθώων πολιτών, κυρίως εβραίων, στο Άουσβιτς.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΒΑΦΤΙΣΤΙΚΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Ουάσινγκτον

Ενώ τα κορίτσια είναι πιο... τυχερά, καθώς οι γονείς τους επιλέγουν γι' αυτά πιο συνηθισμένα ονόματα, τα παράξενα ονόματα στα αγόρια είναι πολύ δημοφιλή τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ. Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί επιλέγουν να ονομάσουν τα παιδιά τους Μεσάια ή Κινγκ (Μεσσία ή Βασιλιά).

Το πιο δημοφιλές αγορίστικο όνομα ήταν για 14η συνεχή χρονιά το Τζέικομπ, σύμφωνα με την Υπηρεσία Κοινωνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.

Ωστόσο, το Μεσάια ήταν το τέταρτο ανερχόμενο όνομα σε δημοφιλία, καθώς από την 633η θέση το 2011 βρέθηκε στην 387η θέση το 2012. Παρόμοια αύξηση γνώρισε και το όνομα Κινγκ (στην 256η θέση από την 289η θέση το 2011).

Το πιο ανερχόμενο όνομα σε δημοφιλία ήταν το Μέιτζορ (ταγματάρχης) και η Κάρολιν Κόλβιν της Υπηρεσίας Κοινωνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ είπε ότι αναμφίβολα αυτό οφείλεται στους αμερικανούς στρατιώτες. «Ίσως δούμε περισσότερα αγόρια με το όνομα Τζένεραλ (στρατηγός) στο μέλλον» πρόσθεσε.

Για τα κορίτσια οι γονείς επιλέγουν πιο συμβατικά ονόματα. Σοφία είναι το πιο δημοφιλές όνομα στη λίστα, ενώ δημοφιλές αποδεικνύεται και το Ελίζαμπεθ.

Όσο για το ταχύτερα ανερχόμενο όνομα σε δημοφιλία; Αυτό είναι το Καταλέγια, το οποίο έφτασε στην 479η θέση από την 1.680η θέση την προηγούμενη χρονιά. Αυτό αποδίδεται στην ηθοποιό Ζόε Σαλντάνα, η οποία στην ταινία Colombiana παίζει μια δολοφόνο με αυτό το όνομα.

Kαλημέρα Σχολείο - Καλημέρα Θλίψη

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης
.

Ανοιξαν τα σχολεία. Για κάποιους ένα ευχάριστο και μοναδικό γεγονός, για τους περισσότερους θλιβερό. Σε μια μακρινή χώρα, στη Φινλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ (οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές.
Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους. Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.
Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα. (Οι δάσκαλοί μας, ακόμη και να θέλουν να πάρουν πρωτοβουλίες δημιουργικής μάθησης δεν μπορούν. Είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν με συγκεκριμένα βιβλία με έναν στόχο: «να βγει όπως-όπως η ύλη», αποστηθισμένη βεβαίως).

Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα)αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία. Η φιλοσοφία τους είναι, «η βαθμολογία αποθαρρύνει και ωθεί ακόμη περισσότερο στην άρνηση μάθησης τον κακό μαθητή, ενώ επιβραβεύει τον καλό μαθητή, που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται την επιβράβευση». Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο. Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας). Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς. Με λίγα λόγια, τους ενδιαφέρει να αγαπήσουν τα παιδιά τη μάθηση και το βιβλίο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν μόνα τους. Με το ζόρι δε μαθαίνει κανείς. Με το ζόρι μπορείς μόνο να αποστηθίσεις ξένη γνώση, για λίγο καιρό.
Οταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι φινλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Ολη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση. Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος. Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων.Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;
Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν. Οποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση. Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή».

Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία;

Την απάντηση μας την έδωσε πριν λίγες ημέρες ο κος Βουλγαράκης: «υπάρχουν βουλευτές που τα δίδακτρα που πληρώνουν για τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία είναι περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνουν στο πόθεν έσχες»!!!

Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial. Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες!

Στη Φινλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο. Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους. Οι φινλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό. Γι αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ' όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους.

Ο Εβραίος 115.365

29/01/2013

της Χριστίνας ΤαχιάουΣχόλια

Η Κυριακή 27 Ιανουαρίου ήταν η Διεθνής Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Στη Θεσσαλονίκη, όπου ο αριθμός των Εβραίων προπολεμικά έφτανε 50.000, μεταπολεμικά συρρικνώθηκε σε περίπου 2.000 άτομα. Η λέξη «Ολοκαύτωμα» στη Θεσσαλονίκη έχει μεγάλο βάρος.

Ένας από τους τελευταίους επιζώντες του Άουσβιτς είναι ο Ραφέλ Βαρσάνο. Πήγε τον Μάρτη του 1943, παιδάκι ακόμα, στο στρατόπεδο, ούτε τα 16 δεν είχε κλείσει καλά καλά. Στη διαδρομή με το τρένο, τους έλεγαν ότι πηγαίνουν στην Πολωνία για να δημιουργήσουν μια νέα πατρίδα. Στον δρόμο, ο κόσμος πέθαινε. Με την άφιξη στο Άουσβιτς, χώρισαν τους άντρες από τις γυναίκες. Χάθηκε με τη μητέρα του. Στη συνέχεια, τον χώρισαν από τον πατέρα και τον αδερφό του. Εκείνοι πήγαν κατευθείαν στους θαλάμους αερίων. Ο Ραφέλ έζησε, βίωσε όλη τη φρίκη ως το 1945, όταν έφτασαν οι Ρώσοι, μεταφέρθηκε στην Αυστρία, από εκεί στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη. Μόλις 28 κιλά.

Πώς συνεχίζει κάποιοςτη ζωή του μετά από αυτό; Προσπαθεί να την ξαναστήσει. Μπορεί να την ξαναρχίσει; Μάλλον όχι. Οι πληγές δεν κλείνουν, οι μνήμες δεν σβήνουν, οι εφιάλτες δεν φεύγουν. Την ξαναστήνει κρατώντας τις πληγές, τις μνήμες, τους εφιάλτες. Και τους νεκρούς. Συνεχίζει μια ζωή γεμάτη νεκρούς.

Μια μέρα του Μάρτη του 1957, έχοντας στήσει την επιχείρησή του, βγήκε για να πάει στην Πλατεία Ελευθερίας. Εκεί όπου μάζευαν τους Εβραίους, τους βασάνιζαν και τους έστελναν στον θάνατο. Χαζεύοντας από μια τζαμαρία, είδε σε ένα μαγαζί τον άνθρωπο που υπηρετούσε ως ανώτερος δικαστικός σύμβουλος των γερμανικών στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη, στην ουσία εκείνον που τους επέλεγε για τον δρόμο στην κόλαση. Μαξ Μέρτεν ονομαζόταν. Ο Ραφέλ Βαρσάνο, ασυναίσθητα, κοίταξε το αριστερό χέρι του που έφερε τον αριθμό 115.365, αυτόν που του χάραξαν ανεξίτηλα στο Άουσβιτς. Φώναξε την αστυνομία, κατάφερε να τον συλλάβουν κι από κει και πέρα άνοιξε μια μελανή σελίδα στην ιστορία. Η προσπάθεια να κουκουλωθεί η υπόθεση και να ελευθερωθεί ο Μέρτεν. Πώς, όμως; Με τους Εβραίους να σηκώνουν τα μανίκια τους και να δείχνουν τα μπράτσα τους έξω από το Αστυνομικό Μέγαρο και την υπόθεση να έχει πάρει μεγάλη δημοσιότητα, δεν ήταν εύκολο. Ο εισαγγελέας Ταρασουλέας τον έστειλε σιδηροδέσμιο στην Αθήνα για να δικαστεί. Αφόρητες οι πιέσεις από γερμανικής πλευράς προκειμένου να εκδοθεί εκεί ο Μέρτεν. Σε πανικό η κυβέρνηση Καραμανλή ψηφίζει στη Βουλή άρον άρον τον Ιανουάριο του 1958 την αναστολή αυτοδικαίως κάθε δίωξης Γερμανών υπηκόων που φέρονταν ως εγκληματίες πολέμου ενώ αναστέλλει κάθε ποινή που είχε ήδη επιβληθεί. Το αντίτιμο δεν ήταν ευκαταφρόνητο: 200 εκατομμύρια μάρκα που θα έδινε η Γερμανία. Η Ελλάδα έγινε περίγελως σε Ευρώπη και Αμερική, με τις εφημερίδες να αγανακτούν επειδή αμνηστεύει τους εχθρούς της. Αναγκάστηκαν να το μαζέψουν και να δικάσουν τον Μέρτεν. Τον Μάρτιο του 1959 το Ειδικό Στρατοδικείο Εγκλημάτων Πολέμου τον καταδίκασε σε 25 χρόνια κάθειρξη. Απελάθηκε στη δυτική Γερμανία, όπου στο Βερολίνο του επέβαλε την εξοντωτική ποινή της αυτοπρόσωπης παρουσίας στην αστυνομία δις μηνιαίως…

Αλλά το θέμα μας δεν είναι ο Μέρτεν, αλλά ο Ραφέλ Βαρσάνο. Πίσω από τις λέξεις «Ολοκαύτωμα», «ναζισμός», «θύματα», «φρικαλεότητες» κρύβονται άνθρωποι. Ο Ραφέλ Βαρσάνο είναι ένα κομμάτι της ιστορίας του πλανήτη. Ζει στη Θεσσαλονίκη με τον αριθμό στο μπράτσο του τόσα χρόνια. Διηγήθηκε στον Στίβεν Σπίλμπεργκ την ιστορία του, πριν ο δεύτερος ξεκινήσει το ντοκιμαντέρ για το Ολοκαύτωμα.

Η ιστορία του Ραφέλ Βαρσάνο καταγράφηκε και στο Σαουλίκο, το βιβλίο που έγραψαν ο γιος του, Σάμμυ Βαρσάνο, και ο Πάνος Μπαίλης. «Σαουλίκο» ήταν η ταβέρνα όπου ο Ραφέλ πήγαινε με τους δικούς του κάθε Κυριακή ως το 1940 κι άκουγε τη Σοφία Βέμπο. Δεν ξαναβρήκε ούτε «Σαουλίκο», ούτε δικούς του.

Το βιβλίο είναι μυθιστόρημα και όχι βιογραφία και γι αυτό έχουν αλλαχθεί τα ονόματα. Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν οι σελίδες που αναφέρονται στους χειρισμούς στην υπόθεση Μέρτεν. Η τόσο δυνατή ιστορία του Ραφέλ Βαρσάνο εξασφάλισε στους συγγραφείς ένα συναρπαστικό βιβλίο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο κομμάτι που αναφέρεται στο Άουσβιτς, η γραφή θυμίζει παιδί. Αντίθετα, στο κομμάτι Μέρτεν η αφήγηση αλλάζει, γίνεται «ενήλικη». Θα έλεγα ότι, διαβάζοντάς το, το έβλεπα σαν σε ταινία. Ίσως επειδή η ιστορία των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη είναι ασήκωτη, σαν μια κληρονομιά η αποδοχή της οποίας εκκρεμεί ακόμη. Όπως εύστοχα είχε σημειώσει ο Νικολά Βερντάν, Ελβετός συγγραφέας του βιβλίου Το ραντεβού της Θεσσαλονίκης προκειμένου να αναφερθεί στις δυσκολίες του να ανακαλύψει το εβραϊκό παρελθόν της πόλης «το μπετόν είναι μια σαρκοφάγος της ιστορίας».

Τι άλλο να ρωτήσει κανείς τον Ραφέλ Βαρσάνο; Πώς επέζησε, αυτό να τον ρωτήσει. «Δεν δίναμε σημασία σε τίποτα. Γι αυτό επιβιώσαμε. Είναι η φύση του ανθρώπου τέτοια. Δεν μας τρόμαζε τίποτα. Είχαμε χάσει τις οικογένειές μας, είχαμε χάσει τα πάντα. Τι άλλο να φοβηθούμε;», είχε απαντήσει σχετικά σε συνέντευξή του στο περιοδικό Επιλογές πριν από λίγα χρόνια.

*Σαουλίκο, των Πάνου Μπαίλη και Σάμμυ Βαρσάνο, εκδόσεις Ισνάφι 2012
 

ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΛΑ ΜΕΝΕΙΣ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΟΤΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙΣΑΙ ΚΑΤΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ. ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΜΙΣΙΓΚΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΤΩΝ ΗΠΑ , ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΝΤΙΤΡΟΪΤ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΗ 50000 ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821 Δ. ΥΨΗΛΑΝΤΗ, ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. ΧΩΡΙΣ ΦΥΣΙΚΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ "ΟΠΟΙΑ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΑ " ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΑ, ΕΝΙΟΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ, ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΗΡΩΑ , ΠΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΓΝΟΟΥΝ, ΤΟΥΣ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥΣ ΑΠΟΙΚΟΥΣ. ΗΤΑΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΝΕΠΝΕΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ  ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥΣ  ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ  ΣΤΕΡΟΥΣΕ ΤΟΤΕ Η ΕΥΡΩΠΗ : ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ. ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ : ΤΗΕ  LAND OF OPPORTUNITIES.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΔΩ 

Ακολουθεί η μετάφραση του τελευταίου συνδέσμου :

Η ίδρυση  και η ονομασία του Υψηλάντη είναι δείγμα πρωτοπορίας και παραδειγματισμού. Τρεις άντρες τρεις έξυπνοι επιχειρηματίες επιδίωξαν νέα ανάπτυξη και ευκαιρίες δυτικά στα καπνογόνα φουγάρα του Ντιτρόιτ. Αυτοί ήταν ο Τζον Στέγουρτ, ο Ουίλιαμ Χάριγουντ και ο Αύγουστος Γούντγαρτ , κατά τα λεγόμενα του κόσμου ένας λαμπρός εκκεντρικός με  προτίμηση στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα.

Μέσα στην ιστορία του Υψηλάντη ο συγγραφέας Χάρβεϊ Κολμπουρν αρχίζει την ιστορία του. Το 1825 η κυβέρνηση ανέθεσε στον επόπτη Όραντζ Ρίτζον την χάραξη ενός δρόμου από το Ντετρόιτ ως το Σικάγο. Ακολουθώντας ένα παλιό Εθνικό μονοπάτι γύρω από τους απότομους βάλτους και χείμαρρους  ο Ρίτζον και η παρέα του σταμάτησαν στην κοιλάδα του Χιούρον που την διέσχιζε ο ποταμός Χιούρον.

Αυτός ήταν ο δρόμος που συνάντησε νερό, ιστορικά ένας τρόπος για την ανάπτυξη πολιτισμού. Αυτό ήταν το σχέδιο του Κόλμπουρν. Συμμετείχαν επίσης ο Στίγουορντ ο Χάργοντ και ο Γούντγορντ. Μαζί αυτοί αγόρασαν την γη διπλα σε αυτό το σταυροδρόμι η οποία δεν είχε ακόμα οικοδομηθεί . Μέχρι να γίνει μητρόπολη χρειάστηκε ένα όνομα. Ο Γούντγορντ επέλεξε το όνομα Υψηλάντης προς τιμή του Δημήτρη Υψηλάντη , στρατηγού του ρώσικου στρατού στην Μολδαβία υπερασπιστή της Ελλάδος που είχε πολεμήσει για να ανατρέψει την τούρκικη τυρρανία. Με τριακόσους άντρες κράτησε την  ακρόπολη του Άργους για τρεις ημέρες εναντία ενός στρατού 30000 χιλιάδων αντρών όπως γράφει ο ιστορικός Τζέιμς Μαν. Μετά έχοντας καταρρίψει τις προβλέψεις, αυτός είχε αποδράσει μέσα από τις εχθρικές γραμμές, με τις διαταγές τους έχοντας χάσει έναν μόνο άντρα. Ο Υψηλάντης πέθανε το 1832 και ενταφιάστηκε στο Ναύπλιο της Ελλάδος μια αρχαία πόλη εξήντα μίλια νότια της Αθήνας και, το 1966, η πόλη του Υψηλάντη προσκάλεσε το Ναύπλιο να αδελφοποιηθούν δυο πόλεις που τις χωρίζει ο ωκεανός , η γλώσσα και η κουλτούρα.

 Οι Αμερικανοί θεωρούσαν τον  Υψηλάντη τον Έλληνα Τζωρτζ Ουάσιγκτον.     

ΕΝΟΤΗΤΑ 49

                                              

                         Οι συνέπειες του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου

                και η ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Συνέπειες  του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου

• Οι ανθρώπινες απώλειες

Ø      Από τα 50 εκ. νεκρών και αγνοουμένων, τα 35 εκ. ήταν Ευρωπαίοι.

Ø      Τεράστιος ήταν ο αριθμός των άμαχων θυμάτων.

§         Οι αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών

Ø      Ο πόλεμος προκάλεσε μετακινήσεις περίπου 30 εκ. ανθρώπων, οι οποίοι στο τέλος του πολέμου συγκροτούσαν ένα τεράστιο, διάσπαρτο ανθρώπινο πλήθος χωρίς κανένα μέσο διαβίωσης.

§         Οι υλικές καταστροφές

Ø      Στη Σοβιετική Ένωση είχαν καταστραφεί 6 εκατομμύρια σπίτια.

Ø      Στην Πολωνία είχε καταστραφεί το 80% της βιομηχανίας.

Ø      Στη Γαλλία είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές σχεδόν όλα τα λιμάνια και μεγάλο μέρος του συγκοινωνιακού και σιδηροδρομικού δικτύου.

Ø      Πολλές πόλεις είχαν ισοπεδωθεί.

Ø      Η συνολική βιομηχανική παραγωγή της Ευρώπης είχε φτάσει στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου μόλις το 50% της προπολεμικής.

Ø      Τα περισσότερα κράτη είχαν δανειστεί για να προετοιμαστούν για τον πόλεμο και τώρα υποχρεώνονταν να το ξανακάνουν για να αρχίσουν την ανοικοδόμηση, με το μεγαλύτερο μέρος των δανείων να προέρχεται από τις ΗΠΑ.

§         Η κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου

Ø      Το βιοτικό επίπεδο είχε καταρρεύσει, αν και με σοβαρές αποκλίσεις μεταξύ των χωρών.

Ø      Η Βρετανία κατάφερε να διασώσει μεγάλο μέρος της βιομηχανίας και του εμπορικού της στόλου, ενώ ο ενεργός πληθυσμός της αυξήθηκε χάρη στη μαζική είσοδο των γυναικών στην αγορά εργασίας.

Ø      Η χειρότερη κατάσταση επικράτησε στη Γερμανία και στην Αυστρία, που μαστίζονταν από την πείνα, τη μαύρη αγορά και τον κίνδυνο επιδημιών.

§         Η ηθική καταρράκωση

Ø      Οι εμπόλεμοι βομβάρδιζαν μαζικά, με σκοπό να καταρρακώσουν το ηθικό των αμάχων και να εξαναγκάσουν τον εχθρό να συνθηκολογήσει.

Ø      Ο πόλεμος συνοδεύτηκε από ανήκουστες θηριωδίες, μαζικές εκτελέσεις αμάχων, βιασμούς και λεηλασίες.

Ø      Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι θάλαμοι αερίων, τα φρικιαστικά πειράματα σε αιχμαλώτους, τα βασανιστήρια, οι μαζικές εκτελέσεις αμάχων και η γενοκτονία των Εβραίων δίνουν στη ναζιστική Γερμανία τα πρωτεία της φρίκης.

§         Η εξασθένιση του διεθνούς ρόλου της Ευρώπης

Ø      Η κατεστραμμένη Ευρώπη του 1945 ήταν αντικείμενο ανταγωνισμού των δύο υπερδυνάμεων, των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης.

Ø      Το κίνημα ανεξαρτητοποίησης των αποικιών άρχισε να εξαπλώνεται.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ)

Ίδρυση: το 1945 με τη συμμετοχή πενήντα κρατών.

Έδρα:  η Νέα Υόρκη.

Σκοποί:    

Ø      η διαφύλαξη της ειρήνης,

Ø      η προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων,

Ø      η εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων για όλους τους λαούς,

Ø      η φροντίδα για τους πρόσφυγες,

Ø      η προστασία του περιβάλλοντος.

Δομή:

Ø      Συμβούλιο Ασφαλείας (μόνιμα μέλη με δικαίωμα βέτο),

Ø      Γενική Συνέλευση,

Ø      Γενική Γραμματεία.

Απολογισμός:

Ø      Έγινε από νωρίς πεδίο ανταγωνισμού των ισχυρών.

Ø      Σε ορισμένες περιπτώσεις πέτυχε τους στόχους του.

Ø      Πολλές φορές αποδείχτηκε αδύναμος να επιβάλει το διεθνές δίκαιο.

Ø      Σημαντικό υπήρξε το έργο του στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και στη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

ΕΝΟΤΗΤΑ 48

                                              

                         Κατοχή, Αντίσταση και Απελευθέρωση

Η Κατοχή

• Η κατεχόμενη Ελλάδα χωρίστηκε σε τρεις ζώνες: τη γερμανική, την ιταλική και τη βουλγαρική.
• Οι κατακτητές διόρισαν κυβέρνηση δωσίλογων με πρωθυπουργό τον Τσολάκογλου και επέβαλαν μέτρα καταστολής.
• Οι Γερμανοί ξεκλήρισαν τις εβραϊκές κοινότητες της Ελλάδας.
• Οι Βούλγαροι εφάρμοσαν πολιτική εκβουλγαρισμού στην Α. Μακεδονία, η οποία προκάλεσε μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων που εξεγέρθηκαν.
• Οι κατακτητές δέσμευσαν τους οικονομικούς πόρους της χώρας, με αποτέλεσμα την εμφάνιση φαινομένων μαύρης αγοράς.
• Το χειμώνα του 1941 – 1942 εξαπλώθηκε η πείνα.

Η αντίσταση

§         Ξεκίνησε με μεμονωμένες ενέργειες, με πιο εντυπωσιακή την υποστολή της χιτλερικής σημαίας από τους φοιτητές Γλέζο και Σάντα.

§         Από το φθιν. του 1941 δημιουργήθηκαν οι πρώτες οργανώσεις αντίστασης.

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ)

• Ίδρυση: ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και τη συνεργασία μικρότερων αριστερών κομμάτων.

§         Σκοποί: η οργάνωση του αγώνα εναντίον των κατακτητών και η διασφάλιση της δυνατότητας των Ελλήνων να επιλέξουν μόνοι τους μετά την απελευθέρωση τη μορφή διακυβέρνησης της χώρας.

Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ)

§         Ίδρυση: ιδρύθηκε από τον συνταγματάρχη Ν. Ζέρβα.

§         Σκοποί: απελευθέρωση της Ελλάδας και εγκαθίδρυση μετά τον πόλεμο αβασίλευτης δημοκρατίας.

Εθνική Και Κοινωνική Απελευθέρωση (ΕΚΚΑ)

• Η σημαντικότερη από τις μικρότερες αντιστασιακές οργανώσεις, που ήταν και η μόνη από αυτές η οποία διέθετε ένοπλο τμήμα με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ψαρρό.

Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός  Στρατός (ΕΛΑΣ)

• Το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ που ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 1942 με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη, αντιστασιακό ψευδώνυμο του Θ. Κλάρα, κομμουνιστή γεωπόνου από τη Λαμία.

Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου:

• Η κορυφαία πράξη της αντίστασης και η μόνη στην οποία συνεργάστηκαν οι δύο μεγαλύτερες αντιστασιακές οργανώσεις, το ΕΑΜ και ο ΕΔΕΣ, μαζί με βρετανούς καταδρομείς, επιτυγχάνοντας τη διακοπή του εφοδιασμού του γερμανικού στρατού της Αφρικής για σημαντικό χρονικό διάστημα.

Αντίσταση στις πόλεις:

• Η απεργία των υπαλλήλων στις τηλεπικοινωνίες τον Απρίλιο του 1942 υποχρέωσε τις αρχές να προβούν σε παροχές.
• Η μεγάλη γενική απεργία τον Ιαν. του 1943 εμπόδισε τις αρχές κατοχής να στείλουν Έλληνες στη Γερμανία για εργασία.
• Η κηδεία του Παλαμά έγινε αφορμή για ένα ακόμη συλλαλητήριο.
• Η νεολαία συμμετείχε στις κινητοποιήσεις, κυρίως μετά την ίδρυση από το Ε.Α.Μ. της Ένωσης Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ)
• Οι γυναίκες πήραν ενεργά μέρος στην αντίσταση.

Μαζικά αντίποινα και τάγματα ασφαλείας

• Οι κατακτητές έκαναν μαζικές εκτελέσεις αμάχων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, με πιο ακραία εκείνη των Καλαβρύτων το Δεκέμβριο του 1943.
• Τάγματα ασφαλείας: ένοπλα σώματα Ελλήνων, που οργανώθηκαν από τους κατακτητές σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις δωσίλογων και χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του Ε.Α.Μ., του Ε.Λ.Α.Σ. και αμάχων.

Η «ελεύθερη Ελλάδα»

§        «Ελεύθερη Ελλάδα»: Έτσι ονομάστηκαν οι περιοχές της Ελλάδας που, χάρη στην Αντίσταση, δεν ελέγχονταν από τους κατακτητές και με πρωτοβουλία του Ε.Α.Μ. οργάνωσαν λαϊκές μορφές αυτοδιοίκησης και πολιτιστικές δράσεις.

§        Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (Π.Ε.Ε.Α. ) ή Κυβέρνηση του βουνού : Ιδρύθηκε από το Ε.Α.Μ. το Μάρτ. του 1944 για να αναλάβει τη διοίκηση των απελευθερωμένων περιοχών και να οργανώσει εκλογές για την ανάδειξη Εθνικού Συμβουλίου.

§        Εθνικό Συμβούλιο: Συστάθηκε ύστερα από εκλογές στην «ελεύθερη Ελλάδα», στις οποίες για πρώτη φορά πήραν μέρος και οι γυναίκες, και συνήλθε στο χωριό Κορυσχάδες της Ευρυτανίας.

Η Απελευθέρωση

§        Κυβέρνηση εθνικής ενότητας: Ο σχηματισμός της αποφασίστηκε στις 20 Μαΐου 1944, με τη Συμφωνία του Λιβάνου, η οποία υπογράφηκε από τις ελληνικές πολιτικές και αντιστασιακές δυνάμεις και την κυβέρνηση του Καΐρου.

§        Απελευθέρωση: Ήρθε στις 12 Οκτ. 1944 και αμέσως μετά ανέλαβε την εξουσία η κυβέρνηση εθνικής ενότητας με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου. 

ΕΝΟΤΗΤΑ 47

                                           

          Η συμμετοχή της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο

Προμηνύματα πολέμου για την Ελλάδα:

• Οι Ιταλοί κατέλαβαν την Αλβανία το 1939 και κλιμάκωσαν την επιθετικότητά τους εναντίον της Ελλάδας.
• Στις 15 Αυγ. 1940 υποβρύχιο, πιθανότατα ιταλικό, βύθισε στην Τήνο το ελληνικό πολεμικό πλοίο Έλλη.

Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος

• Η Ιταλία απαίτησε στις 28 Οκτ. 1940 να γίνει δεκτή η είσοδος των στρατευμάτων της στην Ελλάδα.
• Ο Μεταξάς έδωσε αρνητική απάντηση στο ιταλικό τελεσίγραφο.
• Οι Ιταλοί εισέβαλαν και οι ελληνικές δυνάμεις υποχρεώθηκαν σε υποχώρηση μέχρι τα μέσα Νοεμβ. 1940.
• Οι Έλληνες αντεπιτέθηκαν και κατέλαβαν τις αλβανικές πόλεις Κορυτσά, Μοσχόπολη, Πόγραδετς, Αργυρόκαστρο και Άγιοι Σαράντα.
• Ο Μεταξάς πέθανε (τέλη Ιαν. 1941) και ο Γεώργιος Β΄ διόρισε πρωθυπουργό τον Αλ. Κορυζή.
• Οι Ιταλοί πραγματοποίησαν το Μάρτ. του 1941 την «εαρινή επίθεση», αλλά συνάντησαν ισχυρή ελληνική αντίσταση.
• Το ελληνικό πολεμικό ναυτικό σημείωσε σημαντικές επιτυχίες και η ελληνική αεροπορία υποστήριξε τις χερσαίες επιχειρήσεις.

Ο ελληνογερμανικός πόλεμος

• Οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα από γιουγκοσλαβικό και βουλγαρικό έδαφος στις 6 Απρ. 1941.
• Τα γερμανικά στρατεύματα, αφού έκαμψαν την ελληνική αντίσταση, άρχισαν να προωθούνται προς την Αθήνα.
• Ο αντιστράτηγος Τσολάκογλου υπέγραψε, με δική του πρωτοβουλία, συνθηκολόγηση.
• Οι Γερμανοί κατέλαβαν την Αθήνα στις 27 Απρ. 1941.
• Η αντίσταση συνεχίστηκε στην Κρήτη.
• Οι Γερμανοί κατέλαβαν την Κρήτη στα τέλη Μαΐου 1941.
• Ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ και η κυβέρνηση κατέφυγαν στο Κάιρο.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΣΚΑΙ "ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ"  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ  ΨΥΧΡΑΙΜΑ ΚΑΙ ΝΗΦΑΛΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ 10/04/2013 Α ΜΕΡΟΣ .Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΙΣΑΩΡΟ.

ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ... ΑΪΧΜΑΝ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΑΝΤΟΛΦ ΑΪΧΜΑΝ.

Καταζητούνται 50 δεσμοφύλακες του Αουσβιτς

Οι γερμανικές Αρχές βρίσκονται στα ίχνη τους επτά δεκαετίες μετά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  06/04/2013 18:14

Το στρατόπεδο-κολαστήριο του Αουσβιτς σήμερα

 

Τι απέγιναν 50 δεσμοφύλακες του Αουσβιτς φέρεται να έχουν ανακαλύψει, σύμφωνα με δημοσίευμα, οι γερμανικές Αρχές, οι οποίες τώρα βρίσκονται στα ίχνη όσων βρίσκονται ακόμη εν ζωή. Απώτερος σκοπός είναι η ποινική δίωξη όσων βρεθούν με την κατηγορία της συνέργειας σε δολοφονία.

Οπως αναφέρει το περιοδικό «Spiegel», η υπηρεσία που έχει συσταθεί στη Γερμανία για τον εντοπισμό και τη δίωξη εγκληματιών πολέμου της ναζιστικής εποχής πρόκειται τις επόμενες εβδομάδες να κινήσει τις διαδικασίες για έρευνα σε βάρος 50 ατόμων που έχει θεωρηθεί ότι εργάζονταν ως δεσμοφύλακες ή επόπτες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Νομικός αξιωματούχος της υπηρεσίας, η οποία εδρεύει στο Λούντβιχσμπουργκ, επιβεβαίωσε ότι οι ερευνητές έχουν στη διάθεσή τους τα ονόματα και τα στοιχεία διαμονής των υπόπτων.

Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, διασκορπίστηκαν σε όλη τη Γερμανία και η ηλικία τους είναι γύρω στα 90. Ο ίδιος ανέφερε ότι, μετά την πολύκροτη δίκη του Ντέμιανουκ θεωρείται πιθανό να έχουν επιτυχία δίκες εις βάρος δεσμοφυλάκων ακόμη και ελλείψει μαρτύρων που να αποδεικνύουν συνέργεια.

Οσα μας χρωστούν οι Γερμανοί...

Τσώλης Ζώης 

Οσα μας χρωστούν οι Γερμανοί...

Το πόρισμα του υπουργείου Οικονομικών και η ιστορική ευθύνη της κυβέρνησης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  07/04/2013 05:45

Νεκροί Ελληνες από την πείνα στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής μεταφέρονται με το ανατριχιαστικό κάρο στο νεκροταφείο.

 

Μισό αιώνα μετά το άρθρο του καθηγητή Αγγελου Αγγελόπουλου στο «Βήμα της Κυριακής», 18 Νοεμβρίου 1962, για τις «Αξιώσεις μας έναντι της Γερμανίας και της Ιταλίας», στο οποίο έγραφε ότι «ικανοποιούμεν προθύμως τας αξιώσεις των άλλων αλλά παραμελούμεν τας ιδικάς μας διεκδικήσεις», έφθασε η ώρα η Πολιτεία να υπολογίσει «όσα μας χρωστούν  οι Γερμανοί...». Υστερα από έρευνα δυόμισι μηνών το υπουργείο Οικονομικών ολοκλήρωσε, αφού πρώτα το διέσωσε, την επεξεργασία του ιστορικού αρχείου για τις αποζημιώσεις(πάνω από 200 εκατ. μάρκα) που διεκδίκησαν ιδιώτες λόγω του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και όλα τα ντοκουμέντα, συμφωνίες, δικαστικές αποφάσεις, νομικά κείμενα κ.ά., όσα δηλαδή μπορεί να αφορούν τις επανορθώσεις που δεν δόθηκαν. Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και το υπουργείο Εξωτερικών έχουν πλέον στα χέρια τους το πόρισμα των 80 σελίδων με στοιχεία, αποδείξεις και νομικά επιχειρήματα για τις οφειλές των Γερμανών προς τη χώρα μας. Το βάρος, η ιστορική ευθύνη, πέφτει πλέον στην τρικομματική κυβέρνηση να αποκαλύψει όλα τα στοιχεία και να καθορίσει την εθνική στάση απέναντι στο ευαίσθητο αυτό ζήτημα που «σκάει σαν βόμβα» την ώρα που είμαστε κάτω από την ασφυκτική πίεση των δανειστών για το ελληνικό χρέος. Βέβαια το θέμα είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό, καθώς αν τεθεί στο τραπέζι επηρεάζει όχι μόνο τις σχέσεις της Ελλάδας με τη Γερμανία, αλλά και άλλες χώρες.

Μέχρι σήμερα είναι αξιοσημείωτος ο τρόπος που ενήργησε η κυβέρνηση, η οποία τον περασμένο Δεκέμβριο, κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, συνέστησε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επιτροπή, με πρόεδρο τον γενικό διευθυντή Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους κ. Παναγιώτη Καρακούση, για να ερευνήσει και να μελετήσει τα αρχεία για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.Στις 8 Μαρτίου παραδόθηκε το αρχείο ταξινομημένο στο θησαυροφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών και το πόρισμα των 80 σελίδων στην πολιτική ηγεσία.

Το πόρισμα όμως χαρακτηρίστηκε «απόρρητο», προκαλώντας απορίες και ερωτηματικά για τον λόγο της διαβάθμισης.

Αμέσως λοιπόν άνοιξε η συζήτηση για το κατά πόσο στοιχειοθετούνται αυτά που όλοι πιστεύουν επί δεκαετίες:

• Οτι οι γερμανικές αποζημιώσεις για τον πόλεμο δεν δόθηκαν στην Ελλάδα.

(Τα ευρήματα ως προς αυτή τη διαπίστωση - οι συμφωνίες, οι αποδείξεις που αντλήθηκαν από 761 τόμους ιστορικού αρχειακού υλικού - χαρακτηρίστηκαν «απόρρητα» και παραδόθηκαν στο υπουργείο Εξωτερικών.)

• Οτι το ζήτημα του κατοχικού αναγκαστικού δανείου δεν έχει διευθετηθεί ακόμα.

(Οι ερευνητές ως προς αυτό δεσμεύθηκαν με λόγο τιμής να μην αποκαλύψουν τίποτε, αλλά να αφήσουν στην κυβέρνηση τους χειρισμούς, καθώς η χώρα διανύει κρίσιμη περίοδο.)

Η κυβέρνηση από την πλευρά της περιορίστηκε να ευχαριστήσει τους ερευνητές και να σιωπήσει...

Στις 8 Μαρτίου από το γραφείο του κ. Σταϊκούρα ανακοινώθηκαν τα εξής:

«Την Παρασκευή παραδόθηκε στον υπουργό το έργο της Ομάδας Εργασίας που είχε συσταθεί για την Ερευνα των Αρχείων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που αφορούν στις περιόδους του Α' και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πρόκειται για ένα έργο συλλογής, κωδικοποίησης, καταγραφής, ταξινόμησης και προστασίας του μεγάλου, παλαιού και ιστορικού αρχειακού υλικού.

Ενα έργο που για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε, ουσιαστικά και οργανωμένα, εντός του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με τη συγκέντρωση του ιστορικού υλικού σε χώρο του κεντρικού κτιρίου, όπου και φυλάσσεται.

Η πολιτική ηγεσία ευχαριστεί τον συντονιστή κ. Παναγιώτη Καρακούση και τα μέλη της Ομάδας Εργασίας για την ολοκλήρωση του έργου που τους ανατέθηκε».

Κατόπιν αυτού «Το Βήμα» αναζήτησε το αρχείο και το συμπέρασμα του πορίσματος. Και έπειτα από ειδική άδεια του υπουργού συνομίλησε με τον γενικό διευθυντή του ΓΛΚ για το έργο που του ανατέθηκε...

Υπό αυτές τις συνθήκες ο κ. Καρακούσης αφηγείται:

«Το ιστορικό αυτό αρχείο ήταν διάσπαρτο, πεταμένο σε τσουβάλια μέσα στις αποθήκες. Ενα μεγάλο μέρος ήταν σε μια αποθήκη στα Σεπόλια, ένα άλλο μέρος των εγγράφων σε μια υπόγεια αποθήκη στο Παγκράτι και ένα μικρό μέρος φυλασσόταν στη Διεύθυνση 25 (Δ 25) στο Λογιστήριο. Η πρώτη μας δουλειά ήταν να ανασύρουμε όλους τους φακέλους με τα έγγραφα και να τα διασώσουμε. Τα συγκεντρώσαμε εδώ στο Γενικό Λογιστήριο (Πανεπιστημίου 37). Αφού διαπιστώσαμε την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν, ζητήσαμε τη συνδρομή ειδικών των Γενικών Αρχείων του Κράτους αφενός για τη συντήρησή τους, αφετέρου για την ταξινόμηση του υλικού που έγινε με ειδική μεθοδολογία».

Ενας τεράστιος όγκος και δημόσιο υλικό

«Να σκεφτείτε ότι απ' όλα τα έγγραφα που ξεπερνούν τις 190.000 σελίδες αφαιρέσαμε τις καρφίτσες, τους συνδετήρες, τα συντηρήσαμε και τα τοποθετήσαμε σε καινούργιους φακέλους χωρίς να γίνει κανενός είδους εκκαθάριση ή αλλοίωση.

Το περιεχόμενο του κάθε φακέλου - που περιέχει περίπου 240-300 σελίδες εγγράφων - είναι καταγραμμένο σε πρόγραμμα Excel ώστε ο κάθε ερευνητής ή ιστορικός που θα ζητήσει να το μελετήσει να μπορεί να βρει αυτό που θέλει.

Απομένει βέβαια η ψηφιοποίησή του που θα είναι το επόμενο βήμα που θα κάνουμε».

Από τους 761 φακέλους οι:

• 109 ή το 14% του συνόλου αφορούν έγγραφα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

• 652 ή το 86% αφορούν έγγραφα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Χαρακτηριστικά, από τους 109 φακέλους του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 93% αφορά αποζημιώσεις για τις ζημιές που προκλήθηκαν την περίοδο ουδετερότητας του Ν. 496/76, ενώ για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το 91% αφορά την αποζημίωση για ομηρείες και θανάτους του ΝΔ 4178/61.

Το 90% των εγγράφων αφορά τη διαχείριση υποθέσεων ιδιωτών. Στους φακέλους υπάρχουν αιτήσεις αποζημίωσης - από κληρονόμους για τραυματισμούς, θανάτους, αιχμαλωσίες συγγενικών τους προσώπων, καταστροφές σε περιουσίες, κατοικίες, καταστήματα, επιχειρήσεις.  

Το 10% είναι επίσημες συμφωνίες, ιστορικές διακοινώσεις και επίσημη αλληλογραφία υπηρεσιών των κρατών.

«Από τη μελέτη των εγγράφων», σημειώνει ο κ. Καρακούσης, «μόνο το 55% των επιδικασθέντων ποσών έχει καταβληθεί στους ιδιώτες. Πρόκειται για 115 εκατ. ευρώ που δόθηκαν από τους Γερμανούς σύμφωνα με τις αποφάσεις, ενώ τα υπόλοιπα ποσά (100 εκατ. μάρκα τότε) δεν καταβλήθηκαν ποτέ. Ολα αυτά, δηλαδή η αποζημίωση των ιδιωτών, προβλέπονταν στο νομοθετικό διάταγμα 4781 του 1961. Με αυτό το διάταγμα κυρώθηκε η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας για την αποζημίωση των προσώπων που εθίγησαν από τα εθνικοσοσιαλιστικά μέτρα διώξεως».

Εδώ τελειώνει η αφήγηση...

Αυτό που συμπεραίνει κάποιος από την έρευνα είναι ότι ενώ οι ιδιώτες Ελληνες βρήκαν το νομικό μονοπάτι να διεκδικήσουν τις αποζημιώσεις για τα δεινά που υπέστησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου και της γερμανικής κατοχής, η Πολιτεία δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο να διεκδικήσει τις επανορθώσεις που άλλωστε προβλέπονταν στη Συνθήκη των Παρισίων και στη Συμφωνία του Λονδίνου.

Η Ιστορία αποκαλύπτει όμως πως αντίθετα με τους ιδιώτες που κατέφυγαν στη Δικαιοσύνη πατώντας στις διεθνείς συμφωνίες, κανένα ποσό δεν διεκδικήθηκε από το Δημόσιο για τις γερμανικές επανορθώσεις. Από τον πόλεμο προκλήθηκαν τεράστιες ζημιές σε υποδομές, συγκοινωνίες, κτίρια, γέφυρες, δρόμους, λιμάνια, πλοία, νοσοκομεία και όποια άλλη καταστροφή μπορεί να φέρει ένας πόλεμος. Η Γαλλία, η Αγγλία, η Πολωνία, ακόμη και η Γιουγκοσλαβία, διεκδίκησαν με βάση τη Συνθήκη του Λονδίνου το 1953 τις γερμανικές επανορθώσεις και αποζημιώθηκαν από τη Γερμανία. Σημειώνεται ότι η Συμφωνία του Λονδίνου προέβλεπε ότι τα χρέη της Γερμανίας στο εξωτερικό θα αποπληρωθούν μόνο αν η Γερμανία επανενωθεί και ξαναγίνει ενιαία. Αυτό ξεκίνησε το 1989 και επισήμως η επανένωση των δύο Γερμανιών έγινε πραγματικότητα στις 3 Οκτωβρίου 1990.

Δυσθεώρητο ύψος

Μόνο η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των λογαριασμών που τηρούσε, γνωρίζει το σύνολο των καταβολών προς τους κατακτητές σε όλο το διάστημα της Κατοχής. Το συνολικό ποσό που αφορά τη Γερμανία ανέρχεται σε 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480 δρχ.

Μετά την αφαίρεση των εξόδων κατοχής που καταβάλλονταν σύμφωνα με τον νόμο που υπήρχε και όπως αυτά είχαν συμφωνηθεί με τους κατακτητές η Γερμανία έλαβε ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.

Αυτά τα ποσά είναι τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια που θα έπρεπε - κατά τις Συμφωνίες του Μαρτίου του 1942 και του Δεκεμβρίου του 1942 - να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου.

Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που έγινε αμέσως μετά τον πόλεμο από την Τράπεζα της Ελλάδος φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας.

Την άποψη ότι ο υπολογισμός του κατοχικού δανείου δεν είναι ορθός αν γίνει με βάση τη χρυσή λίρα υποστήριξε ο καθηγητής Αγγελος Αγγελόπουλος, επιμένοντας ότι πιο αντιπροσωπευτική είναι εκείνη του δολαρίου.

Η συζήτηση περί αποτίμησης του χρέους και της μεθοδολογίας που πρέπει να ακολουθηθεί συνεχίζεται ως σήμερα.

Παναγιώτης Καρακούσης:
«Το ιστορικό αρχείο ήταν σχεδόν πεταμένο»
«Το ιστορικό αρχειακό υλικό ήταν διασκορπισμένο σε διάφορους αποθηκευτικούς χώρους (Σεπόλια, Παγκράτι) ευρισκόμενο σε αθλία κατάσταση, σχεδόν πεταμένο.

Δεν μπορώ να μπω στην ουσία των θεμάτων της έκθεσης που παραδώσαμε στις 8 Μαρτίου, γιατί όπως γνωρίζετε είναι απόρρητη. Μπορώ όμως να σας πω, και αυτό γιατί περιλαμβάνεται στο ίδιο το ΝΔ 4178/61, ότι για αποζημιώσεις ελλήνων υπηκόων που εθίγησαν από τα μέτρα δίωξης για λόγους φυλής, θρησκείας ή κοσμοθεωρίας (ομηρεία, θάνατοι κ.λπ.) με την από 18.3.1960 σύμβαση μεταξύ της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και της Ελλάδος, καταβλήθηκε από την πρώτη το ποσό των 115 εκατ. γερμανικών μάρκων, το οποίο και αποδόθηκε στους δικαιούχους».

Μανώλης Γλέζος:
«Και ένα µάρκο να ήταν η οφειλή...»
«Και ένα µάρκο να ήταν η οφειλή, η Γερµανία έχει τη νοµική, την ιστορική, αλλά προπαντός την ηθική υποχρέωση να εκπληρώσει τα χρέη της απέναντι στην Ελλάδα» σημειώνει ο Μανώλης Γλέζος στο τελευταίο του βιβλίο.

Προτείνει τη σύσταση διακομματικής επιτροπής στη Βουλή, η οποία θα εξετάσει και θα προωθήσει το θέμα αυτό. Ο ίδιος είχε αντιδράσει οργισμένα στην προσπάθεια της Γερμανίας να κλείσει το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων, μετά τη σχετική δήλωση του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών ότι «δεν τίθεται θέμα αποζημιώσεων στην Ελλάδα». Ο κ. Γλέζος απαντώντας στους ισχυρισμούς του Βερολίνου εξήγησε ότι η δήλωση είναι ανιστόρητη, διότι αγνοεί την απόφαση της 19μελούς Διασυμμαχικής Επιτροπής των Παρισίων του 1946, η οποία καταλόγισε στη Γερμανία ότι οφείλει να καταβάλει στην Ελλάδα 7 δισ. δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938, δηλαδή 108 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους. Κι αυτό πέραν της επιστροφής του αναγκαστικού δανείου.

Η Συμφωνία του Λονδίνου
Δεν υπάρχει θέμα παραγραφής
Οι διατάξεις των άρθρων 17, 5 και 2 της Συμφωνίας του Λονδίνου της 27ης Φεβρουαρίου 1953 περί εξωτερικών γερμανικών χρεών ορίζουν ότι η Γερμανία αναλαμβάνει την υποχρέωση, μετά την επανένωσή της (άρθρο 5, παρ. 2), όχι μόνο να ρυθμίσει τις εξωσυμβατικές αποζημιωτικές υποχρεώσεις της (οφειλές από αδικοπραξίες των στρατευμάτων κατοχής), αλλά και να εκδώσει εκείνες τις νομοθετικές διατάξεις και να λάβει εκείνα τα διοικητικά μέτρα που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση της συμφωνίας αυτής. Επίσης υποχρεώθηκε να τροποποιήσει ή να καταργήσει νομοθετικές διατάξεις και διοικητικές πράξεις που δεν είναι συμβατές με τη Συμφωνία και τα Παραρτήματα αυτής. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνουν έγκυροι νομικοί κύκλοι, για ζητήματα πολεμικών επανορθώσεων δεν τίθεται ούτε υπάρχει θέμα παραγραφής.

Στις 2 Ιουλίου του 2011 ο γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισ. δολάρια («Les Echos», 2 Ιουλίου 2011). Ο γερμανός ιστορικός Οικονομολογίας Dr. Albrecht Ritschl συνέστησε στη Γερμανία να ακολουθήσει μια περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με δικαιολογημένες απαιτήσεις για πολεμικές επανορθώσεις από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο («Der Spiegel», 21 Ιουνίου 2011, Guardian.co.uk, 21 Ιουνίου 2011).

Το κατοχικό δάνειο

Ολες αυτές οι σκέψεις, τα νεότερα στοιχεία και οι εξελίξεις που μπορεί να πυροδοτήσουν φέρνουν στο προσκήνιο ξανά τα ερωτηματικά για το τι απέγινε και το κατοχικό δάνειο το οποίο αναγκάστηκε να δώσει η Τράπεζα της Ελλάδος στους κατακτητές - Γερμανούς και Ιταλούς - από το 1942 ως το 1944 καταβάλλοντας πάνω από 3,5 δισ. κατοχικές δραχμές κάθε μήνα για τη μισθοδοσία και τη συντήρηση των στρατευμάτων κατοχής. Από το ιστορικό υλικό που βρίσκεται στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο υπουργείο Εξωτερικών θεμελιώνεται νομικά (πέραν της διακοίνωσης των Γερμανών και των Ιταλών για τον υποχρεωτικό δανεισμό τους από την Ελλάδα) ότι επρόκειτο για υποχρεωτικό δανεισμό και αυτό για τρεις λόγους:

1. Τα χρήματα καταβάλλονταν κάθε μήνα, άρα η οφειλή έχει όχι μόνο de jure, αλλά και de facto αναγνωριστεί από τη Γερμανία.

2. Σε ορισμένες δόσεις υπήρχε υπόλοιπο που δεν τραβούσαν τα στρατεύματα κατοχής.

3. Υπήρξαν μήνες που επιστράφηκε ποσό της δόσης του δανείου.

Ολα αυτά συνηγορούν στο γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε ποτέ ότι πρόκειται για ένα δάνειο αναγκαστικό, το οποίο υποχρεώθηκε η Ελλάδα να καταβάλει στους κατακτητές.

Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν οι μελετητές, οι οποίοι σοκάρονται από την ιστορική πραγματικότητα, είναι ότι η Ελλάδα δεν έλαβε αποζημίωση ποτέ ούτε για το κατοχικό δάνειο ούτε για τις ζημιές που υπέστη κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Και το κυριότερο είναι ότι η Ελλάδα πλήρωσε μέχρι κεραίας όλα τα δάνεια που είχε πάρει ως κράτος πριν από την περίοδο του πολέμου ως το 1932, ως την πτώχευση του Απριλίου εκείνου του έτους, όταν και διακόπηκε ο διεθνής δανεισμός.

Γερμανία: Φόβοι για πιθανή έκδοση του βιβλίου του Χίτλερ «Ο Αγών μου»

Ανησυχία για το τι θα συμβεί μετά το 2015 που παύουν τα πνευματικά δικαιώματα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  14:12

 

Τα πνευματικά δικαιώματα του προπαγανδιστικού βιβλίου του Χίτλερ «Ο Αγών μου» εξακολουθούν να βρίσκονται στα χέρια του κρατιδίου της Βαυαρίας μέχρι το 2015. «Τι θα γίνει μετά;» ρωτούν οι σοσιαλδημοκράτες της Γερμανίας, όπως καταγράφει σε δημοσίευμά της η ελληνόφωνη υπηρεσία της Deutsche Welle.

Για τον σοσιαλδημοκράτη βουλευτή Μπούρκχαρντ Λίσκα τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: θα ήταν ύψιστη προσβολή για τα θύματα του Ολοκαυτώματος, εάν μετά την 31η Δεκεμβρίου του 2015 «Ο Αγών μου» βρισκόταν και πάλι στα γερμανικά βιβλιοπωλεία ή μοιραζόταν από ακροδεξιούς στους γερμανικούς πεζόδρομους. «Πρέπει να αποτραπεί με κάθε νόμιμο μέσο, το βιβλίο αυτό ανήκει στα σκουπίδια της Ιστορίας», λέει ο Λίσκα σε συνέντευξή του προς τη DW. Γι΄ αυτό μαζί με άλλους συναδέλφους του, κατέθεσε ερώτημα προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, πώς προτίθεται να κινηθεί επί του ζητήματος μετά το 2015.

Τα πνευματικά δικαιώματα είχαν παραδοθεί από τους συμμάχους στην κυβέρνηση του κρατιδίου της Βαυαρίας μετά τον πόλεμο. Η τοπική κυβέρνηση έχει αποτρέψει έκτοτε νομικά κάθε προσπάθεια έκδοσης του κειμένου στη Γερμανία. Το ίδιο θα προσπαθήσει να κάνει και τώρα, αν και μετά την πάροδο 70 ετών από το θάνατο του συγγραφέα αίρεται, βάσει του νόμου, η ισχύς των αποκλειστικών πνευματικών δικαιωμάτων σε όλη την Ευρώπη.

Ουσιαστικά λοιπόν από το 2016 ο καθένας μπορεί να επανεκδώσει το βιβλίο και να το διαδώσει.


Η απαγόρευση θα εξαρτηθεί από την έκδοση

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απάντησε ότι θα αποσαφηνίσει όλα τα νομικά ζητήματα που άπτονται του θέματος. Η λήξη της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων, όπως ανακοίνωσε, έχει αποτελέσει ήδη αντικείμενο συζητήσεων με την ισραηλινή κυβέρνηση. «Υπάρχει κοινό ενδιαφέρον να αποτραπεί η διάδοση αυτού του έργου που έχει μισάνθρωπο περιεχόμενο» ανακοίνωσε το Βερολίνο. Πιο σαφής ήταν ο υπουργός Εσωτερικών της Βαυαρίας Γιοάχιμ Χέρμαν ο οποίος τον περασμένο Φεβρουάριο προειδοποίησε ότι θα κινηθεί εναντίον οιουδήποτε διαδώσει το πρωτότυπο κείμενο.

Οπως εκτιμά ο γερμανός νομικός Τιμ Χόσμαν, η απαγόρευση της κυκλοφορίας του βιβλίου μπορεί να στηριχθεί νομικά στην παράγραφο 130 του γερμανικού Ποινικού Κώδικα, καθώς το κείμενο συκοφαντεί ξεκάθαρα συγκεκριμένα πρόσωπα και θρησκευτικές ομάδες. «Πώς θα αποφανθούν τα δικαστήρια όμως είναι άλλο θέμα», σπεύδει να διευκρινίσει ο ειδικός.

«Ο Αγών μου» είναι αποσπασματικά ή και εξ ολοκλήρου διαθέσιμο στο Διαδίκτυο και διατίθεται στην αγορά σε χώρες του εξωτερικού. Αυτό όμως δεν είναι λόγος να επιτραπεί η διάθεσή του και στη Γερμανία, τονίζει ο γερμανός βουλευτής Λίσκα: «Θα ήταν ένα ολέθριο μήνυμα. Πιστεύω ότι ως γερμανικό κράτος και λόγω της ιστορίας μας, έχουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη».

Ο νομικός Χόσμαν εκτιμά ότι όλα θα εξαρτηθούν από τη μορφή της δημοσίευσης. «Υπάρχει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον για το βιβλίο και μια σχολιασμένη έκδοση θα αξιολογηθεί σίγουρα διαφορετικά από μια μη σχολιασμένη έκδοση», όπως λέει.


Με στόχο την απομυθοποίηση

Στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Ιστορίας του Μονάχου ετοιμάζεται εδώ και καιρό μία συνολική, επιστημονικά επεξεργασμένη έκδοση του βιβλίου. Και αυτό όμως είναι προβληματικό, εκτιμά ο Σοσιαλδημοκράτης Λίσκα καθώς νομικά δεν είναι εύκολο να διακρίνει κανείς μεταξύ καλών και κακών σχολίων. «Εάν το επιτρέψουμε γενικά, τότε πιθανότατα ακροδεξιοί να κυκλοφορήσουν το βιβλίο με δικά τους σχόλια τα οποία σίγουρα δεν θέλουμε να δούμε». Διαφορετικά βλέπει τα πράγματα ο νομικός: «Είναι ένα σωστό βήμα. Γιατί εάν απαγορευθεί τελείως, τότε θα δημιουργηθούν και άλλοι μύθοι γύρω από το βιβλίο».

Ο Χίτλερ είχε συγγράψει το βιβλίο κατά τη διάρκεια της διετούς φυλάκισής του, κατηγορούμενος για εσχάτη προδοσία μετά το αποτυχημένο εθνικοσοσιαλιστικό πραξικόπημα που οργάνωσε στο Μόναχο το 1923.

Πρόκειται για ένα συνονθύλευμα ιδεολογικού μανιφέστου, αυτοβιογραφίας, αναμεμειγμένων αποσπασμάτων, άλλων βιβλίων, και πολιτικών λιβέλων. Συνέβαλε και αυτό στην ιδεολογική προετοιμασία για την ανάληψη της εξουσίας από το επανιδρυθέν στο μεταξύ εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα της Γερμανίας, λίγα χρόνια αργότερα, το 1933.

Η ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ

Από τον Γεώργιο Α' στον «Constantine de Grecia»

150 χρόνια από την ανάρρηση του Οίκου των Γλύξμπουργκ στον θρόνο

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05/01/2013 05:45

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ : ΤΟ ΒΗΜΑ

 

Μετά την εκθρόνιση του βαυαρού βασιλιά Οθωνα οι «προστάτιδες δυνάμεις» (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) επέλεξαν ως διάδοχο τον δευτερότοκο γιο τού μετέπειτα βασιλιά της Δανίας Χριστιανού Θ'. Ηταν απόγονος του Οίκου Σλέσβιχ - Χόλσταϊν - Ζόντερμπουργκ - Γλύξμπουργκ. Γεννήθηκε στη Κοπεγχάγη στις 24 Δεκεμβρίου 1845. Το όνομα του νέου βασιλιά ήταν Χριστιανός - Γουλιέλμος - Φερδινάνδος - Αδόλφος. Με την ενθρόνισή του, τον Νοέμβριο του 1863, έλαβε το όνομα Γεώργιος. Ηταν ο μακροβιότερος βασιλιάς και «θεμελιωτής» του βασιλικού Οίκου των Γλύξμπουργκ, που θα κυριαρχήσει στην πολιτική ζωή της Ελλάδας για 110 χρόνια.

Τον Οκτώβριο του 1867 θα παντρευτεί μυστικά στην Αγία Πετρούπολη τη δεκαεξάχρονη Μεγάλη Δούκισσα Ολγα της Ρωσίας, απόγονο της Βυζαντινής Αυτοκράτειρας Ευφροσύνης, συζύγου του Αλεξίου Γ' των Αγγέλων. Η Ολγα δεν θα παραμείνει στο παρασκήνιο. Η πρωτοβουλία της να μεταφραστεί το Ευαγγέλιο στη δημοτική θα προκαλέσει μεγάλες διαδηλώσεις (Ευαγγελικά). Θα επηρεάσει τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά των επτά παιδιών της και κυρίως του διαδόχου Κωνσταντίνου. Ο εγγονός από τον πρίγκιπα Ανδρέα, ο Φίλιππος, είναι ο δούκας του Εδιμβούργου, σύζυγος της βασίλισσας της Αγγλίας.

Ο Γεώργιος Α' έφερε ως «προίκα» την «παραχώρηση» από την Αγγλία στην Ελλάδα των Επτανήσων. Ηταν ένας πρόσθετος λόγος για να γίνει δεκτός με ελπίδες. Ηταν προσεκτικότερος του Οθωνα. Απέφυγε να δημιουργήσει ανακτορικά κόμματα και κομματική αυλή. Δεν παρενέβη, όμως, στον περιορισμό της φαυλότητας και τον διορισμό κυβερνήσεων με νόθευση του λαϊκού φρονήματος.

Αλλωστε ήταν και λίγο «εαυτούλης». Κάθε χρόνο περνούσε αρκετό καιρό στο εξωτερικό, απολαμβάνοντας όσα δεν μπορούσε να έχει στην Ελλάδα, ξοδεύοντας το μεγαλύτερο μέρος της χορηγίας...

Η πρώτη περίοδος της βασιλείας χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια. Από το 1863 ως το 1874, σε ένδεκα χρόνια, έγιναν 20 κυβερνητικές αλλαγές. Ο Χαρίλαος Τρικούπης, με το ιστορικό άρθρο «Τις πταίει» χαρακτηρίζει τον Γεώργιο πρωταίτιο της πολιτικής ανωμαλίας. Τότε απέδειξε την ευελιξία του, στην οποία οφείλεται και η μακρά παραμονή του στον θρόνο. Αποδέχθηκε την πρόταση του Τρικούπη και καθιερώθηκε η «αρχή της δεδηλωμένης».

Στους Βαλκανικούς Πολέμους η συμβίωση μεταξύ του Γεωργίου Α' και του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν αρμονική και γόνιμη με σημαντικά εθνικά οφέλη.

Κωνσταντίνος Α'

Η αρμονική αυτή συμβίωση διακόπηκε βίαια μετά τη δολοφονία του Γεωργίου και την ανάρρηση στον θρόνο των Γλύξμπουργκ του γιου του Κωνσταντίνου Α'. Παντρεύτηκε τη Σοφία της Πρωσίας, αδελφή του αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου Β', και απέκτησε έξι παιδιά, από τα οποία τρία βασίλευσαν, Γεώργιος Β', Αλέξανδρος Α' και Παύλος Α'. Θεωρήθηκε υπεύθυνος για την ήττα τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, αλλά δοξάστηκε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Επηρεασμένος από τις σπουδές του στη Γερμανία και τη γερμανίδα σύζυγό του συγκρούστηκε με τον Βενιζέλο στην επιλογή συμμάχων κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και έγινε υπαίτιος του Εθνικού Διχασμού. Μετά το κίνημα της Εθνικής Αμυνας και με απαίτηση των δυνάμεων της Αντάντ θα υποχρεωθεί σε παραίτηση. Θα επανέλθει μετά την εκλογική ήττα του Βενιζέλου το 1920 και θα εξοριστεί και πάλι μετά την επανάσταση Πλαστήρα του 1922 με την κατηγορία του συνυπευθύνου της Μικρασιατικής Καταστροφής. Θα πεθάνει εξόριστος στο Παλέρμο στις 11 Ιανουαρίου 1923.

Αλέξανδρος Α'

Ο πλέον συμπαθής και άτυχος. Μετά την πρώτη εξορία του πατέρα του Κωνσταντίνου το 1917 ο Βενιζέλος αρνήθηκε να δεχθεί ως διάδοχο τον πρωτότοκο Γεώργιο, διότι είχαν συγκρουσθεί στην Κρήτη, όταν ο Γεώργιος ήταν αρμοστής. Ο Αλέξανδρος θα έχει καλή συνεργασία με τον Βενιζέλο και για τον πρόσθετο λόγο ότι τον στήριξε στον «μοργανατικό γάμο» με την Ασπασία, κόρη του συνταγματάρχη της Χωροφυλακής Πέτρου Μάνο. Η υποδειγματική βασιλεία του τερματίστηκε άδοξα. Πέθανε από σηψαιμία η οποία προκλήθηκε από το δάγκωμα του πιθήκου που φιλοξενούσε στο Τατόι. Προς τιμήν του το Δεδέαγατς της Θράκης ονομάστηκε Αλεξανδρούπολη.

Γεώργιος Β'

Η ζωή του Γεωργίου Β' ήταν περιπετειώδης και δραματική. Ακολούθησε τον πατέρα του Κωνσταντίνο σε όλες τις εξορίες και τον διαδέχθηκε όταν παραιτήθηκε μετά το Κίνημα του 1922. Επειτα από έναν χρόνο η Επαναστατική Κυβέρνηση θα κηρύξει έκπτωτη τη Δυναστεία και θα ανακηρύξει την Αβασίλευτη Δημοκρατία.

Θα περάσει ένδεκα χρόνια στην εξορία. Θα επανέλθει με δημοψήφισμα τον Νοέμβριο 1935, μετά την κατάργηση της Αβασίλευτης Δημοκρατίας από το στρατιωτικό κίνημα Κονδύλη - Παπάγου. Το 1936 θα συμπράξει στη δικτατορία Μεταξά.

Οταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα ο Γεώργιος με την κυβέρνηση Τσουδερού διέφυγε στην Αίγυπτο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. Αρνήθηκε πεισματικά να αποκηρύξει τη δικτατορία και μόνο όταν τέθηκε ως όρος για την επιστροφή του δέχθηκε, το 1942, να υπογράψει διάταγμα κατάργησης των διατάξεων του Μεταξά.

Οι Αγγλοι δεν είχαν ιδιαίτερη εκτίμηση στον Γεώργιο. Ο Pierson Dixon, γραμματέας του Ιντεν, γράφει ότι ο Γεώργιος ήταν ένας άνθρωπος που δεν κατανοούσε τα σοβαρά ζητήματα ή τις ιδέες που εμπνέουν. Και ο Τζον Κόλβιλ, στενός συνεργάτης του Τσόρτσιλ, έγραφε στο ημερολόγιό του: «Δύσκολα θα έβρισκε κανείς χειρότερες διαφημίσεις για την κληρονομική μοναρχία από τον Γεώργιο της Ελλάδας...».

Καυστικός ο αμερικανός δημοσιογράφος Σουλτζμπέργκερ «...ήταν φιλικός και όλο κουτσομπολιά. Αν δεν ήταν βασιλιάς, θα ήταν εκείνο το είδος των ανθρώπων που τους καλούν τελευταία στιγμή στα δείπνα ή θα κρατούσε κάποια διάσημη κουτσομπολίστικη στήλη στον αμερικανικό Τύπο».

Ούτε στην Ελλάδα ήταν ευνοϊκό το κλίμα για την επάνοδο της βασιλείας. Ο θρόνος όμως ήταν το βασικό «θεμέλιο» για τον έλεγχο της χώρας από τους Αγγλους. Η επάνοδος του Γεωργίου ευνοήθηκε και από τα Δεκεμβριανά. Μέσα σε κλίμα βίας και αγωνίας για το μέλλον διεξήχθη την 1η Σεπτεμβρίου 1946 δημοψήφισμα. Ψήφισαν 1.700.000 άρρενες - οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Το 69% ψήφισε υπέρ της επανόδου και το 31% κατά.

Ο Γεώργιος Β' πέθανε την 1η Απριλίου 1947 από ανακοπή της καρδιάς. Της νεκρικής πομπής ηγούνταν ο αδελφός του Παύλος, που είχε ορκιστεί βασιλιάς, και ο διάδοχος Κωνσταντίνος. Ο Γεώργιος είχε παντρευτεί το 1921 την πριγκίπισσα της Ρουμανίας Ελισάβετ. Δεν απέκτησαν παιδιά και χώρισαν το 1935. Μια Αγγλίδα, από τις ερωμένες του, με την οποία διατηρούσε δεσμό από το 1930, παρακολουθούσε την κηδεία μέσα στο πλήθος. Οι πρωτεργάτες της επανόδου του στον θρόνο, Τσόρτσιλ και Ιντεν, δεν έστειλαν έστω και ένα συλλυπητήριο τηλεγράφημα!

Παύλος Α'

Η ανάληψη της βασιλείας από τον Παύλο συνέπεσε με την κρίσιμη φάση του Εμφυλίου και τη διαδοχή των Αγγλων από τους Αμερικανούς. Ο «καλός και αγαθός» Παύλος «καπελώθηκε» από τη σύζυγό του Φρειδερίκη, την πριγκίπισσα του Αννοβέρου και εγγονή του Κάιζερ. Αυτή η συγγένεια ήταν η αιτία να μην τη δεχθούν οι Αγγλοι στο Λονδίνο κατά την Κατοχή. Εμεινε στη Νότια Αφρική, όπου συνδέθηκε στενά με τον στρατηγό Γιαν Σματς. Θα ακολουθήσει η ιδιαίτερη σχέση με τον στρατηγό Μάρσαλ - του γνωστού Σχεδίου -, υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ. Η πολιτική αλληλογραφία θα κρατήσει χρόνια, όπως και η συνεργασία της με τη CIA, από τους εδώ πράκτορες ως τον αρχηγό της Αλεν Ντάλες.

Το 1956 ο βρετανός πρεσβευτής ανέφερε στο Λονδίνο: «Η Φρειδερίκη επιδεικνύει ζωηρό και απροκάλυπτο ενδιαφέρον για τα πολιτικά ζητήματα και ο σύζυγός της ακούει πολύ προσεκτικά τις συμβουλές της»!

Αυτές οι «συμβουλές» καθόρισαν και το πλαίσιο της «ελεγχόμενης Δημοκρατίας» από το 1950 ως τη χούντα...

Κωνσταντίνος Β'

Τις «συμβουλές» της Φρειδερίκης ακολούθησε και ο Κωνσταντίνος, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του Παύλο, στις 6 Μαρτίου 1964. Η πρωτότοκη Σοφία είχε παντρευτεί τον μετέπειτα βασιλιά της Ισπανίας Χουάν Κάρλος.

Η ανάρρηση του Κωνσταντίνου Β' στον θρόνο συνέπεσε με τη μεγάλη πολιτική αλλαγή. Η Ενωση Κέντρου, υπό την ηγεσία του Γεωργίου Παπανδρέου, ήταν στην κυβέρνηση μετά τον εκλογικό θρίαμβο του Φεβρουαρίου (52,72%). Η εμμονή του Κωνσταντίνου στον απόλυτο έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων και η άρνησή του να δεχθεί την αντικατάσταση του Γαρουφαλιά στο υπουργείο Αμυνας από τον ίδιο τον Παπανδρέου άνοιξαν τον δρόμο στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.

Θα ορκίσει και θα φωτογραφηθεί με τη χουντική κυβέρνηση και στις 13 Δεκεμβρίου 1967 οργάνωσε αντικίνημα. Μετά την αποτυχία του αναχώρησε οικογενειακά για τη Ρώμη και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο.

Με το δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974 (69,2% κατά και 30,8% υπέρ) έκλεισε ο κύκλος των 111 χρόνων της Δυναστείας των Γλύξμπουργκ και των 142 χρόνων της ξενόφερτης βασιλείας από τον Βαυαρό Οθωνα.

Σε δημοσκόπηση που δημοσίευσε «Το Βήμα» (22 Απριλίου 2007) μόλις το 11,6% δήλωσε υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.

Ο Κωνσταντίνος με διπλωματικό διαβατήριο Δανίας ως «Constantine de Grecia» (στα ισπανικά) επισκέπτεται συχνά την Ελλάδα με την Αννα-Μαρία, όπως και τα πέντε παιδιά τους. Εχει και μόνιμη κατοικία στο Πόρτο Χέλι.

Ο κ. Γιώργος Ρωμαίος, δημοσιογράφος, έχει εκδώσει και κυκλοφορούν οι τρεις τόμοι «Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα» από το 1844, «Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών» και, πρόσφατα, «Από τον ανήλικο Οθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ - 180 χρόνια παρουσίας των Γερμανών στην Ελλάδα».